Idra Kayne

Idra Kayne: «Ή μουσική ή χωρίζουμε και είπα “εντάξει, ας χωρίσουμε” – Δεν είναι φοβερό;»

Η Ίντρα Κέιν βρέθηκε καλεσμένη στην εκπομπή του Ρένου Χαραλαμπίδη στο ONE και μίλησε για μια βαθιά τοξική σχέση που τη σημάδεψε. Η τραγουδίστρια αποκάλυψε πως εγκατέλειψε προσωρινά τη μουσική, άλλαξε επαγγελματική πορεία και βίωσε έντονη ζήλια και περιορισμούς, μέχρι τη στιγμή που επέλεξε να βάλει ξανά τη μουσική στη ζωή της.

«Η πρώτη μου δουλειά στο Σταυρό του Νότου φέρνει μου ανοίγει το χώρο του των μουσικών σκηνών και τους μουσικούς της Αθήνας, τις μπάντες, τις διασκευομπάντες και η μία σεζόν, η μία δουλειά φέρνει την άλλη. Και γνωρίζω πολύ κόσμο, πάντα παίζω σε κάποια μουσική σκηνή κάθε χρόνο. Μετά έρχεται ο έρωτας στη ζωή. Ο τοξικός, βαθιά τοξικός έρωτας. Δεν ξέρω αν ήταν μεγάλος ή αν ήταν τόσο τοξικός που τον βίωσα ως πολύ μεγάλο έρωτα. Τέλος πάντων, ας το κρατήσω ως μεγάλο έρωτα που μου έμαθε πολλά πράγματα. Όταν σου στερεί την ελευθερία.

Όταν, γι’ αυτόν τον έρωτα, αποφασίζεις να στερηθείς πράγματα που αγαπάς και πείθεις τον εαυτό σου ότι δεν τα έχεις ανάγκη, ότι δεν είσαι αυτό, προσπαθείς να αλλοιώσεις το χαρακτήρα σου και την προσωπικότητά σου για να είσαι με έναν άλλον άνθρωπο», είπε αρχικά η τραγουδίστρια.

«Ότι θα γίνω νοικοκυρά, επειδή ήταν κάτι που τον εκείνον τον σύντροφό μου τον ενοχλούσε πάρα πολύ, δεν μπορούσε να διαχειριστεί το ότι εγώ ανέβαινα σε μια σκηνή και μπορεί να θεωρούμαι, να είμαι ποθητή από άλλους άντρες. Ήμουν μικρή. Ήμουν κουτή. Και, ναι, ήμουν βαθιά ανασφαλής και δεν είχα καμία ούτε αυτοεκτίμηση, ούτε αυτοπεποίθηση, ούτε έτσι… Δεν μπορούσα να πατήσω στα πόδια μου και είχα και φοβερή αδυναμία στο να μείνω μόνη μου. Δεν είχα καμία πίστη ότι μπορώ να επιβιώσω μόνη μου χωρίς να είμαι σε μία σχέση. Να μην έχω έναν σωτήρα.

Έχοντας μεγαλώσει σε μία βαθιά δυσλειτουργική οικογένεια αναπτύσσονται και κάποιες κάποιες πεποιθήσεις, λανθασμένες. Είχα ανάγκη από έναν άνθρωπο να ‘ρθει να με πάρει, να με πάρει από το χέρι και να μου πει “εγώ είμαι εδώ να σε σώσω και να κάνω τη ζωή σου καλύτερη”. Δεν φανταζόμουν ότι θα ήταν αυτό, αλλά από τη στιγμή που τέθηκε αυτός ο όρος ήμουν, okay, εντάξει, δεν πειράζει, ναι. Θα έκανα άλλο επάγγελμα, έκανα άλλα επαγγέλματα όσο ήμουν σε αυτή τη σχέση. Πολλά. Γραμματέας, τηλεφωνήτρια…», είπε στη συνέχεια. 

«Μετά τα τέσσερα χρόνια, γιατί όταν υπάρχει ένας περιορισμός σε αυτό το κομμάτι, φέρνει και άλλους περιορισμούς γενικότερα μέσα στη σχέση. Δεν ενοχλεί μόνο αυτό, αρχίζουν και ενοχλούν και άλλα πράγματα τριγύρω. Και αρχίζεις κάπως να το να το ζυγίζεις και να μην… Εγώ δεν μπορούσα να αναπνεύσω σε πολλά κομμάτια. Ενοχλούσαν οι παρέες μου, ενοχλούσε το ότι μπορεί να υπήρχανε άλλοι άντρες στη ζωή μου, και σε φιλικό επίπεδο. Υπήρχε έντονο το κομμάτι της ζήλειας. Ήτανε άλλο… Είχε μία τεράστια ανασφάλεια σε ένα κομμάτι ο τότε σύντροφός μου.

Εγώ το έπαιρνα όλο σαν δική μου ευθύνη, ότι ευθύνομαι εγώ, οπότε περιόρισα και τις κοινωνικές μου επαφές και τις φιλικές μου επαφές, να ‘μαστε αγκαλιά εδώ, τα πάντα μόνο μαζί και το και επαγγελματικά να μην κάνω αυτό που θέλω. Ε, και αναγκαστικά κάποια στιγμή πνίγηκες, πνίγηκες, πνίγηκες και μου έλειπε πάρα πολύ το κομμάτι της music, έστω και να το μέσω της σπουδής απλά. Ε… και αποφασίζω ότι θέλω να σπουδάσω κανονικά φωνητική, να επιστρέψω, μουσική. Και όταν το ανακοίνωσα ότι “εγώ θέλω να κάνω αυτό”, μπήκε το δίλημμα “ή σπουδάζεις αυτό και ασχολείσαι και πάλι με τη μουσική ή χωρίζουμε”. Και είπα “εντάξει, ας χωρίσουμε”. Δεν είναι φοβερό;», τόνισε. 

Και πρόσθεσε: «Είναι πολύ λυπηρό, γιατί μεγαλώνοντας κουβάλαγα πάρα πολύ θυμό και πάρα πολύ θλίψη για πάρα πολλά χρόνια για αυτό το άτομο. Αλλά στον πυρήνα του ήταν ένα πολύ αξιόλογο άτομο. Δηλαδή αυτά ήταν δικές του αδυναμίες και δικά του άλλα τα θέματα θεωρώ, που αν είχε κάνει τη δουλειά με τον εαυτό του να βρει ποιο ήταν το πραγματικό πρόβλημα και όχι το ότι η εκάστοτε σύντροφός του μπορεί να κάνει μία δουλειά και μπορεί να είναι ποθητή, μπορώ να είμαι και στο δρόμο να περπατήσω. Που είχε συμβεί και αυτό. Να με έχει κοιτάξει κάποιος από το απέναντι πεζοδρόμιο και να έχουμε καβγά τρικούβερτο γιατί με είχε κοιτάξει κάποιος από το απέναντι πεζοδρόμιο». 

«Ήτανε είναι όμως ένας πολύ αξιόλογος άνθρωπος σε πολλά άλλα κομμάτια του. Που λες “πόσο κρίμα”. Δηλαδή βασανιζόταν και ο ίδιος, και εγώ τότε, εντάξει, δεν μπορούσα να το δω αυτό όταν είσαι μέσα σε αυτή την κατάσταση και για χρόνια μετά δεν μπορούσα να το δω. Είχα φοβερό θυμό. Τώρα πραγματικά του εύχομαι τα καλύτερα και μακάρι να έχει όχι ηρεμήσει, να έχει ηρε- να τα έχει βρει με τον εαυτό του, να έχει έρθει σε επαφή και με το συναίσθημά του και και να τα έχει λύσει κάποια θέματα», κατέληξε η τραγουδίστρια. 

Related news