Η Κέλλυ Βρανάκη είναι ένα πρόσωπο που τον τελευταίο χρόνο συνδέθηκε με τη Eurovision, ενώ παράλληλα βρέθηκε αρκετές φορές στο επίκεντρο σχολιασμού για την τηλεοπτική της παρουσία. Σήμερα έρχεται στο zappit για να διηγηθεί The Full Story της ζωής της… πίσω από τα φώτα και τις ζωντανές συνδέσεις… οι δυσκολίες, τα λάθη και οι ανασφάλειές της.
Πώς ήταν γι’ αυτήν η απαιτητική εμπειρία της Eurovision, πώς βίωσε την έντονη κριτική που δέχθηκε και ποια ήταν η δυσκολότερη στιγμή της τηλεοπτικής της πορείας;
Η Κέλλυ Βρανάκη εξομολογείται και για την περιπέτεια υγείας της, το αυτοάνοσο που εμφάνισε στα πρώτα επαγγελματικά της βήματα εξαιτίας του έντονου άγχους, στις στιγμές που λύγισε και έκλαψε για τη δουλειά, αλλά και στα μαθήματα που πήρε.
Πώς φαντάζεται το τηλεοπτικό της μέλλον, τις συνεργασίες που θα ήθελε να κάνει και το ενδεχόμενο να επιστρέψει ξανά στο πρότζεκτ Eurovision;
«Θέλω να κάνω αληθινές συζητήσεις», λέει χαρακτηριστικά, σε μια κουβέντα που αναφερθήκαμε σε όλα…
Έκανα 192 συνδέσεις κατά τη διάρκεια της Eurovision. H εμπειρία ήταν πάρα πολύ έντονη. Η δυσκολία είναι πιο πολύ στη διαχείριση, όχι τόσο στις ώρες. Να ελέγχεις τις πληροφορίες που είναι πάρα πολλές…
Πολλοί δεν γνωρίζουΝ τι έκανες πριν από την ΕΡΤ…
Ναι, είχα ξεκινήσει την πρακτική μου στον ΣΚΑΪ, σε ενημερωτικές εκπομπές, εσωτερικά. Και ήμουν και σε μια εκπομπή που είχε ο Νίκος Υποφάντης, επιχειρηματική, και μετά ήμουν στον ΑΝΤ1 στα σόου. Έκανα X-Factor, Survivor, Voice, ό,τι μπορείς να φανταστείς, και Dancing πέρασα στον ΑΝΤ1. Και μετά πήγα στην ΕΡΤ.
Πώς σου έγινε η πρόταση να κάνεις τη δική σου εκπομπή;
Αυτό έγινε πέρυσι, μετά τη Eurovision, γιατί αντίστοιχα είχαμε πάει αρκετά καλά. Και μου έγινε αυτή η πρόταση, ότι σκεφτόμαστε έτσι ένα απογευματινό, νεανικό μαγκαζίνο και θα θέλαμε να είσαι σε αυτό.
Το γεγονός ότι, ενώ ήσουν σε μία εκπομπή δική σου, σταμάτησε, και έγινε μία εκπομπή για τη Eurovision, πώς το εισέπραξες τότε; Σε στενοχώρησε;
Κοίτα, πάντα κάτι, όταν ολοκληρώνεται, σε στεναχωρεί. Αλλά είμαστε επαγγελματίες, το ξέρεις, κι ό,τι μας δίνεται πρέπει να το βγάζουμε εις πέρας. Εγώ έτσι το βλέπω.
Τα νούμερα τηλεθέασης της δημόσιας τηλεόρασης βρίσκονται συχνά στο επίκεντρο αρνητικών σχολίων. Έχεις βρεθεί κι εσύ στο στόχαστρο μερικές φορές; Πώς το αντιμετώπισες;
Εγώ ψάχνω να δω όταν κάτι δεν πάει καλά, γιατί δεν πάει καλά. Σε ένα δίωρο πρόγραμμα, μπορεί να έχεις κάποια σημεία που είναι peak, και κάποια σημεία που είναι κάτω. Εκεί στο κάτω, πρέπει να το δουλέψεις. Γι’ αυτό κοιτάμε και τα νούμερα αναλυτικά, δεν κοιτάμε μόνο έναν μέσο όρο. Να τα δουλέψεις, να δεις τι πήγε λάθος. Από κει και πέρα, αν ο καθένας βγαίνει και κρίνει, μπορεί να το κάνει. Αλλά εγώ θέλω να πω γενικά ότι, και στα νέα πρόσωπα, που θέλουμε συνέχεια να τα βλέπουμε αλλά μόλις βγουν, όλο και κάτι λέμε… Να δίνεται λίγος χρόνος. Και επίσης, να τα κρίνουμε και με τις συνθήκες που δουλεύουν. Γιατί δεν είναι όλα το ίδιο. Παντού. Δεν είναι όλες οι εκπομπές το ίδιο, δεν έχουν όλες οι εκπομπές το ίδιο budget. Είμαι η πρώτη που κρίνω τον εαυτό μου και κάνω και σκληρή κριτική, αλλά με τα δεδομένα που υπάρχουν.
«Όποιος θέλει μπορεί να βγει να πει εμένα δεν μ’ αρέσει ως παρουσιάστρια, αλλά δεν μπορώ να δεχτώ σχόλια ηθικής»
Θυμάμαι στην παρουσίαση των φετινών τραγουδιών στο Sing for Greece, βρέθηκες τότε, ειδικά, στο στόχαστρο πολύ σκληρής κριτικής, ακόμα και για το autocue, νομίζω, έλεγαν. Σε στεναχώρησε τότε;
Με στεναχώρησε, γιατί δεν ήμουν όντως καθόλου καλή εκείνη τη μέρα. Δηλαδή ξέρω ότι σε αυτό έχουν δίκιο. Και γι’ αυτό δεν μπορούσα να απαντήσω, γιατί όντως δεν ήμουν καλή. Είχα μπει σε αυτό το project με μία κακή ψυχολογία, που ήταν ένα δικό μου κομμάτι, το οποίο όμως άφησα να με επηρεάσει, δυστυχώς. Έγινε ένα λάθος σε ένα κείμενο, και από εκείνη τη στιγμή που έγινε το λάθος, εμένα με πήρε από κάτω. Και μετά έκανα συνέχεια σαρδάμ. Ισχύει. Εγώ ένιωθα άβολα μετά, που το είδα εγώ για τον εαυτό μου.
Όποιος θέλει μπορεί να βγει να πει εμένα δεν μ’ αρέσει ως παρουσιάστρια. Αλλά ό,τι αφορά τη δουλειά μου, δηλαδή, δεν μπορώ να δεχτώ σχόλια ηθικής ή όπως θέλει μπορεί να το πει ο καθένας, δεν μπορώ να δεχτώ τέτοια σχόλια, απ’ τη στιγμή που ξέρω πόσο σκληρά έχω δουλέψει, δεν έχω μπει εμπόδιο σε κανέναν, δεν έχω βάλει τρικλοποδιά σε κανέναν ποτέ, και πορεύομαι έτσι. Δηλαδή πορεύομαι πολύ σωστά. Οπότε ό,τι ακούγεται απ’ τα υπόλοιπα, είναι, είναι, είναι άδικο.
Ποια ήταν η πιο δύσκολη τηλεοπτική σου στιγμή;
Εκείνη η βραδιά. Ήταν πραγματικά…ένιωθα, δηλαδή από ένα σημείο και μετά, έλεγα “Δεν θα το βγάλω αυτό το πράγμα”. Είχα ένα εσωτερικό τρέμουλο το οποίο έβγαινε στο πρόσωπό μου, ήμουν σφιγμένη, χαμογελούσα ψεύτικα… δεν μπόρεσα να διαχειριστώ το άγχος μου και την κακή μου ψυχολογία εκείνη τη βραδιά.
Έχεις κάνει αυτοκριτική…
Ναι. Κάνω συνέχεια αυτοκριτική. Κάνω συνέχεια. Ίσως κάνω και υπερβολικά πολύ μερικές φορές.
Έχεις φτάσει σε σημείο να πεις, “Ρε παιδί μου εντάξει, μου εμπιστεύτηκαν κάποιοι άνθρωποι την εκπομπή, αλλά μήπως τελικά δεν ήμουνα έτοιμη”; Το ‘χεις σκεφτεί αυτό;
Μπορεί να μην ήμουν έτοιμη, όχι για να δουλέψω για όλο αυτό που έκανα γιατί ξέρω και πόσο προσπάθησα και τί έδωσα, ίσως να διαχειριστώ κάποιες καταστάσεις που έχεις και όταν είσαι επικεφαλής κάπου. Ε, αυτό. Ίσως κάποια θέματα διαχείρισης να άλλαζα, αν άλλαζα κάτι.
Την κριτική, τη σκληρή κριτική, τη δέχεσαι από ανθρώπους του χώρου;
Αν είναι εποικοδομητική και έχει θετικό πρόσημο, ναι. Αλλά αν ο άλλος βγαίνει για να πει το πρόβλημά του ή την κακία του, δεν θα κάτσω να την ακούσω αυτό. Θα το ακούσω, θα με στεναχωρήσει, αλλά πια προσπαθώ να μην το κρατάω τόσο μέσα μου.
Υπήρξε κάποια στιγμή που, ως τηλεθεάτρια, είδες μια συζήτηση στην τηλεόραση σε κάποια εκπομπή που να αφορούσε εσένα και να στεναχωρήθηκες πολύ;
Μετά τη Eurovision δεν άνοιγα την τηλεόραση, δηλαδή ακόμα και σας, που θέλω να σας βλέπω γιατί είστε τηλεοπτικό ρεπορτάζ, το απέφευγα… δεν ήθελα καθόλου… είχα άρνηση. Ούτε στα social media έμπαινα πολύ.
«Έχω κλάψει για την τηλεόραση»
Είχες πει, αν δε κάνω λάθος, ότι δεν δηλώνεις παρουσιάστρια και ότι είναι αστείο, γιατί το είχες πει αυτό;
Μου έκαναν μια ερώτηση: αν θα συζητούσα του χρόνου, μόνο ως παρουσιάστρια. Και απάντησα ότι είναι λίγο αστείο να συζητήσω εγώ μόνο ως παρουσιάστρια. Δηλαδή έχω κάνει δυόμιση εκπομπές στην ελληνική τηλεόραση, δεν έχω κάνει κάποια μεγάλη επιτυχία, υπάρχουν άνθρωποι με πάρα πολλά χιλιόμετρα που βλέπουμε ότι είναι και σε διαπραγματεύσεις, δηλαδή να πάω εγώ να πω “γεια σας, εγώ είμαι παρουσιάστρια”… Είναι αστείο.
Σε θέση πάνελ θα πήγαινες;
Ανάλογα με τους συνεργάτες, ναι θα πήγαινα.
Έχεις κλάψει για την τηλεόραση;
Έχω κλάψει, ναι. Έχω κλάψει και για πίεση στη δουλειά, και για άγχος, και για φορά που ένιωσα ότι δεν είμαι καλή, και ξέρεις… είναι κουβαλάς μια πολύ μεγάλη προσπάθεια, μόνο όσοι δουλεύουν μέσα σ’ αυτό το χώρο, νομίζω, το καταλαβαίνουν αυτό, κι έχεις κι ανταγωνισμό, και πιέζεις πολλές φορές τον εαυτό σου “να είσαι σωστός, να κάνεις, να κάνεις, να κάνεις”, κι έχεις στόχους, και κάποια στιγμή ίσως με μια ασήμαντη αφορμή, μπορεί όλο αυτό να ξεσπάσει.
«Κάναμε βιοψίες και δεν μπορούσαμε να καταλάβουμε τι είναι»
Είχες μία περιπέτεια υγείας…
Ήταν ένα χειρουργείο, ρουτίνας μεν, το οποίο όμως έπρεπε να γίνει. Δεν είναι ότι κινδύνευσε η ζωή μου, αλλά μερικές φορές, σε τέτοιες διαδικασίες που μπαίνεις -ειδικά και με εξετάσεις, μέχρι να δεις και ακριβώς τι είναι, και τα λοιπά- σκέφτεσαι λίγο τα πράγματα. Αλλά θα σου πω κάτι. Τον πρώτο χρόνο που κατέβηκα τότε από την Κομοτηνή και ξεκίνησα να δουλεύω ως δημοσιογράφος, έβγαλα αυτοάνοσο… Και ήταν ένα πολύ σοβαρό αυτοάνοσο, που δεν βρίσκαμε και τι είναι. Ήταν δερματικό. Κάναμε βιοψίες, και βιοψίες, και βιοψίες, μια σπάνια μορφή. Και δεν μπορούσαμε να καταλάβουμε τι είναι. Και τότε νομίζω ότι ταρακουνήθηκα πιο πολύ από όλα… Γιατί το πρώτο χρόνο πραγματικά, δεν μπορούσα να διαχειριστώ καθόλου το άγχος μου στη δουλειά. Γιατί ήθελα να είμαι καλή, ήθελα να με προτιμούν, να δώσω τον καλύτερό μου εαυτό και αυτό μου είχαν μάθει ότι είναι μέσα από το «ναι». Αλλά αυτό είναι μέσα από το «όχι» πολλές φορές.
«Θα ήθελα να συνεργαστώ με τη Ναταλία Γερμανού»
Τι θα ήθελες να κάνεις στην τηλεόραση μελλοντικά;
Θα ήθελα να κάνω πολύ ωραίες συζητήσεις. Όπως αυτή που κάνουμε ας πούμε τώρα μαζί. Είναι μια -σε κοιτάω πραγματικά και σου απαντάω πραγματικά- είναι πολύ ωραίο να ξεκλειδώνεις ανθρώπους που έχεις απέναντί σου. Θέλω να κάνω αληθινές συζητήσεις, μ’ αρέσει πάρα πολύ. Θα ήθελα να συνεργαστώ πάρα πολύ με τη Ναταλία Γερμανού. Και η Σίσσυ Χρηστίδου μου αρέσει πάρα πολύ.
Θα μπορούσες να προσαρμοστείς στους «κανόνες» που θα έχει μία συνεργασία με μία παρουσιάστρια τόσο έμπειρη σαν τα πρόσωπα που μου προανέφερες;
Δεν το έχω κάνει, αλλά θεωρώ ότι θα το έκανα. Γιατί όταν αναλαμβάνω κάτι πραγματικά στο λέω, είμαι εκεί και το δουλεύω 100%. Δεν αφήνω πράγματα στην τύχη τους. Είμαι δουλευταρού. Δηλαδή, αυτό μπορώ να στο πω αλήθεια για μένα.
Από τα πρόσωπα που έχουν εκφέρει άποψη για σένα στην τηλεόραση, σκέφτηκες κάποια στιγμή ότι θα ήθελες να σηκώσεις το τηλέφωνο και να πάρεις αυτόν που μιλάει για σένα και να του πεις ότι δεν είναι τα πράγματα έτσι;
Όχι. Γενικά στη ζωή μου δεν θέλω τέτοιους ανθρώπους. Δηλαδή δεν θα συνεργαζόμουνα με άτομα που έχουν τόσο καυστικό σχόλιο, για να πουν κακία… Δεν σου λέω όταν κάνεις μια κριτική ή να δώσεις ένα ρεπορτάζ, αλλά, όταν παθαίνεις πια εμμονή και λες πράγματα από το μυαλό σου, γιατί αυτά που λες δεν στέκου, όχι… δεν θέλω, καμία.. καμία σχέση.
Αν συναντηθείς με κάποιους από αυτούς σε μία εκδήλωση και σου μιλήσουν…
Αν μου μιλήσουν, θα είμαι ευγενική. Όπως πάντα. Αλλά αυτό.
