Υπάρχουν φορές που μια επαγγελματική επιλογή μοιάζει να συνομιλεί, σχεδόν παράξενα, με την ίδια τη ζωή. Η Γιολάντα Καλογεροπούλου επιστρέφει φέτος τηλεοπτικά μέσα από τις «Σπιλιάδες», υποδυόμενη την Αντριάνα, μια γυναίκα γεμάτη μυστικά, φθόνο και σκοτεινές πλευρές. Στην πραγματική της ζωή, όμως, η ίδια φαίνεται να βρίσκεται ακριβώς στην απέναντι όχθη. «Δεν χρειάζεται να τα διαβάσεις στο πρόσωπό μου, γιατί τα λέω και μόνη μου», παραδέχεται στο The Full Story και αυτή ίσως είναι η καλύτερη αφετηρία για να τη γνωρίσωε λίγο περισσότερο.
Άλλωστε, η διαδρομή της μέχρι εδώ μόνο ευθύγραμμη δεν υπήρξε. Έφυγε για λίγο και τελικά έζησε εννέα χρόνια στην Αγγλία και κάποια στιγμή πήρε την απόφαση να επιστρέψει στην Ελλάδα και να διεκδικήσει ξανά τη ζωή και τη δουλειά που ήθελε. Σήμερα, έχοντας πια καθιερώσει την παρουσία της στην τηλεόραση, μοιάζει να κοιτάζει εκείνες τις επιλογές με την ασφάλεια ενός ανθρώπου που αισθάνεται ότι βρίσκεται στο σωστό σημείο.
Η κουβέντα ξεκινά από την “Αντριάνα” και τις «Σπιλιάδες», αλλά πολύ γρήγορα περνά από τη μυθοπλασία στην πραγματική ζωή. Και εκεί η Γιολάντα Καλογεροπούλου δεν αποφεύγει σχεδόν τίποτα. Μιλά ανοιχτά για τη σχέση της με τον Σταύρο Σβήγκο, για όσα τους ενώνουν και για το πόσο σημαντικό είναι για εκείνη ότι συναντήθηκαν σε μια περίοδο κατά την οποία και οι δύο γνώριζαν ήδη τι σημαίνει να είσαι γονιός. Μια σχέση που εξελίχθηκε έχοντας εξαρχής στη ζωή τους και τα παιδιά τους και την οποία θέλησε να διαχειριστεί με ιδιαίτερη προσοχή απέναντι στην κόρη της.
Για πρώτη φορά, μοιράζεται μαζί μας τη στιγμή που η μικρή Ηλέκτρα συνειδητοποίησε μόνη της πως η μαμά της και ο Σταύρος δεν ήταν απλώς φίλοι: «Μαμά, με τον Σταύρο είστε ζευγάρι; Είναι αλήθεια;».
Η εγκυμοσύνη που δεν ήταν προγραμματισμένη, ο φόβος και οι δυσκολίες εκείνης της περιόδου, αλλά και πώς άλλαξε τελικά ολόκληρη την οπτική της απέναντι στη ζωή. Η Γιολάντα Καλογεροπούλου μιλά ακόμη για τη σχέση που έχει καταφέρει να χτίσει σήμερα με τον πατέρα της κόρης της, αλλά και για την απόφασή της να μην αποκτήσει δεύτερο παιδί.
Μια διαφορετική εξομολόγηση που έχει μια πολύ συγκεκριμένη κατάληξη: «Είμαι ευτυχισμένη. Πολύ».
Φέτος είπες το «ναι» σε μία νέα σειρά, τις «Σπιλιάδες»…
Μου άρεσε πάρα πολύ η πλοκή, μου άρεσε πάρα πολύ ο ρόλος που θα υποδυθώ.
Τι χαρακτήρας είναι η Αντριάνα;
Έχω πάλι το ρόλο της «κακιάς». Μπορώ να πω ότι είναι πιο κακιά από την περσινή, προπέρσινη κακιά. Μελετώντας είδα ότι αυτός ο ρόλος έχει πάρα πολύ φθόνο, που ήταν κάτι που δεν υπήρχε πριν στον προηγούμενο ρόλο. Δεν είναι ότι «αυτό που έχει ο άλλος μ’ αρέσει και θα ‘θελα να αποκτήσω κάτι παρόμοιο». Όχι. «Θέλω να το χάσεις εσύ και να το πάρω εγώ γιατί πιστεύω ότι μου αξίζει, μου ανήκει και πρέπει να γίνει δικό μου». Το οποίο αυτό είναι ξεκάθαρα φθόνος, δεν είναι απλά ζήλια. Το οποίο με δυσκόλεψε πάρα πολύ.
Κρύβει πολλά πράγματα, αν δεν κάνω λάθος, η Αντριάνα.
Πάρα πολλά.
Εσύ είσαι απ’ τους ανθρώπους που καταφέρνουν να κρύψουν πράγματα ή από τους ανθρώπους που διαβάζουμε τα πάντα στο πρόσωπό σου;
Νομίζω ότι δεν χρειάζεται να τα διαβάσεις γιατί τα λέω και μόνη μου. Δεν υπάρχει κάποιο γεγονός καλό ή κακό στη ζωή μου που να μην το έχω μοιραστεί με κανέναν. Όπως ας πούμε συμβαίνει στην Αντριάνα, που συμβαίνει ένα μεγάλο γεγονός από το πρώτο επεισόδιο κιόλας, το οποίο δεν το μοιράζεται με κανέναν. Αυτό μου φαίνεται αδιανόητο. Για μένα.
Στις Σπιλιάδες παρακολουθούμε πώς θα μπορούσε να εξελιχθεί η ζωή μας αν ακολουθούσαμε διαφορετικές διαδρομές. Εσύ έχεις σκεφτεί καθόλου αν επέλεγες να μείνεις στην Αγγλία πώς μπορεί να ήταν η ζωή σου;
Πολλές φορές. Ή και αν επέλεγα να μην πάω στην Αγγλία και να μείνω εδώ. Ναι, σίγουρα κάποιες επιλογές που κάνουμε μετά καθορίζουν πολλά στο μέλλον. Και πάντα σκεφτόμαστε ότι: «Τι θα είχε γίνει αν δεν είχα κάνει αυτό και…»; Ναι.
Μελετώντας την Αντριάνα, σου έχει μάθει πράγματα;
Ίσως να κατανοήσω λίγο καλύτερα τους ανθρώπους που μπορεί να νιώθουν έτσι όπως νιώθει η Αντριάνα. Ναι. Γιατί για να κατανοήσεις έναν άνθρωπο που νιώθει φθόνο, πρέπει λίγο να περάσει χρόνος να το αναλύσεις.
Και θα σας δούμε μαζί με το Σταύρο Σβήγκο στην ίδια σειρά.
Ναι.
Θέλω να σε ρωτήσω καταρχάς αν είναι κάτι που σε προβλημάτισε.
Δεν με προβλημάτισε γιατί δεν βρισκόμαστε στη σειρά. Είμαστε στην ίδια σειρά, αλλά δεν βρίσκονται οι ρόλοι μας. Δεν ξέρω τι θα γίνει στο μέλλον, αλλά προς το παρόν δεν βρισκόμαστε. Το πρόγραμμά μας είναι πάρα πολύ δύσκολο και των δύο. Όταν βρεθούμε υπό την πίεση της δουλειάς, είναι δύσκολο γιατί νιώθεις την οικειότητα να εκφραστείς σε ένα άτομο που ζεις καθημερινά μαζί του. Οπότε εκεί πέρα είναι πολύ δύσκολο να διαχωρίσεις το ότι όπα, εδώ δεν μπορώ να εκφράσω πώς αισθάνομαι ακριβώς στον Σταύρο γιατί είναι συνεργάτης μου εδώ και εκεί είναι που γίνονται όλες οι παρεξηγήσεις. Οπότε γενικά το αποφεύγουμε.
Είχες πει όταν πρωτογνώρισες τον Σταύρο ότι σε είχε κερδίσει η ανθρωπιά του. Τώρα που έχει περάσει καιρός, τι είναι αυτό που αγαπάς περισσότερο σε εκείνον;
Είναι πολλά. Αμέτρητη λίστα. Ναι, τώρα γνωρίζοντας– μοιάζουμε πάρα πολύ με τον Σταύρο, οπότε μπορώ να τον κατανοήσω και καλύτερα. Μοιάζουμε σε πάρα πολλά πράγματα. Έχουμε κοινά ενδιαφέροντα. Έχουμε λίγο κοινή πορεία στην προσωπική μας ζωή, οπότε κάπου βρεθήκαμε στην ίδια σελίδα. Νομίζω ότι είναι πολύ δύσκολο από κάποιον που έχει ήδη παιδί να κάνει σχέση με κάποιον που δεν έχει παιδί. Είναι τελείως διαφορετικό. Δηλαδή είναι ένας διαφορετικός άνθρωπος πριν το παιδί και μετά. Οπότε ναι, το ότι– το γεγονός ότι είμαστε και οι δύο γονείς είναι πολύ σημαντικό.
Γιολάντα υπήρξε φόβος για το πώς θα δεχτούν τα παιδιά αυτή τη σχέση;
Είχαμε γνωρίσει και οι δύο τα παιδιά μας. Δηλαδή εγώ είχα γνωρίσει το μικρό στα γυρίσματα. Ο Σταύρος τις πρώτες μέρες που βγαίναμε είχε γνωρίσει τη μικρή. Δεν ήταν μια απόφαση ότι είμαστε μαζί για ένα χρόνο και τώρα ήρθε η ώρα να γνωρίσουμε τα παιδιά. Ήδη γνωριζόμασταν και ήταν λίγο αυτό ότι α, ο φίλος μου ο Σταύρος, η φίλη μου Γιολάντα και λίγο σιγά σιγά ανακαλύψανε ότι α, ο Σταύρος και η Γιολάντα είναι ζευγάρι. Δηλαδή εμένα η μικρή μου ανακάλυψε φέτος ότι είμαι ζευγάρι με τον Σταύρο.
Το ανακάλυψε ξαφνικά μια μέρα;
Ναι, μια μέρα μου λέει: ‘Μαμά με τον Σταύρο είστε ζευγάρι; Είναι αλήθεια; Νομίζω μας είδε να μιλάμε πολύ κοντά και κάπως έτσι με ρώτησε. Ναι, με ρώτησε και ναι. Και της λέω σου το έχω πει νομίζω το ξέρεις. Μου λέει α δεν το ήξερα. Δηλαδή τι; Είστε ζευγάρι κανονικό; Τώρα δεν ξέρω τι συμβαίνει στο μυαλό της, αλλά ναι, ήρθε ομαλά όλο αυτό.
Όταν ήρθε η Ηλέκτρα στη ζωή σου, ένιωθες έτοιμη εκείνη την ώρα να γίνεις μητέρα;
Όχι, δεν ήταν προγραμματισμένη αυτή η εγκυμοσύνη. Δηλαδή ήρθε λίγο ξαφνικά, οπότε εγώ έχασα τον κόσμο. Δηλαδή έλεγα όχι, δεν γίνεται να μου έχει συμβεί εμένα αυτό, αυτή τη χρονική στιγμή. Όταν ήρθε πρακτικά στη ζωή μου, ναι, άλλαξε τα πάντα. Άλλαξε εμένα, τον τρόπο, τις προτεραιότητές μου, τον τρόπο που σκέφτομαι για τη ζωή μου γενικά. Νομίζω ότι είμαι πολύ πιο χαρούμενη από ότι ήμουν. Ότι υπάρχει. Μου έδωσε νόημα στη ζωή μου και για να κάνω ό,τι κάνω. Ακόμη και για τη δουλειά μου. Οι στόχοι μου απέκτησαν βαρύτητα και νόημα.
«Η περίοδος της εγκυμοσύνης ήταν δύσκολη. Είχε χρειαστεί να κάνω ένα χειρουργείο όταν ήμουν έγκυος»
Μετά δεν μπορούσα να δουλέψω. Ήταν και πρακτικά δύσκολα και συναισθηματικά δύσκολα και το γεγονός ότι δεν ήταν προγραμματισμένο και απλώς έπρεπε να πάρω αυτό και να ξεκινήσω μια καινούργια ζωή. Οπότε με δυσκόλεψαν διάφορα πράγματα και όλο το σοκ που περνάει το σώμα σου. Δηλαδή εγώ στην εγκυμοσύνη πήρα είκοσι κιλά. Δεν μπορούσα να αναγνωρίσω ποια είμαι και ξαφνικά έπρεπε να φροντίσω και ένα μικρό ανθρωπάκι που χωρίς εμένα δεν μπορούσε να επιβιώσει. Είναι έτσι κι αλλιώς μεγάλο το σοκ.
Παιδάκι δεύτερο έχεις σκεφτεί να κάνεις;
Όχι. Νιώθω πλήρης. Είμαι εντάξει.
Έχεις συλλάβει τον εαυτό σου σε οποιαδήποτε σχέση, επαγγελματική ή προσωπική, να προσπαθείς να ευχαριστήσεις τον άλλον; Ή είσαι ένας άνθρωπος που κυρίως θες να είσαι εσύ μπροστά;
Με έχεις μελετήσει πολύ καλά. Νομίζω ότι είναι ο λόγος που πήγα πρώτη φορά σε ψυχολόγο. Το γεγονός ότι δεν μπορούσα να πω εύκολα όχι γιατί δεν ήθελα να δυσαρεστήσω τον άλλον, οπότε κατέληγα πάντα να δυσαρεστώ εγώ και να έχω μια πάλη εσωτερική συνεχώς να κάνω πράγματα πολύ απλά, πράγματα του τύπου ότι μπορεί εμένα να μην ήθελα να βγω έξω, αλλά μια φίλη να μου πει έλα ρε συ, όμως εγώ θέλω. Και λέω εντάξει, οκ, αφού εσύ θέλεις πρέπει να το κάνω. Δηλαδή ήταν ο λόγος και στην οικογένειά μου και στους φίλους μου που ξεκίνησα να δουλεύω με τον εαυτό μου για να δω τι συμβαίνει εκεί και από πού έχει προκληθεί αυτό. Δεν το έχω βρει ακόμη.
Άρα προσπαθείς να το λύσεις αυτό με τη βοήθεια ενός ειδικού…
Ήταν η πρώτη φορά και η αφορμή που πήγα όταν ήμουν δεκαοχτώ, δεκαεννιά.
Μπορεί να έχεις μείνει και σε μια σχέση για αυτό το λόγο;
Σίγουρα. Σίγουρα. Ναι, στο παρελθόν σίγουρα. Έχει φτιάξει όμως αυτό.
Χρειάζεται «δουλειά» για να κρατήσεις μια πολύ καλή σχέση με τον πατέρα της κόρης σου;
Χρειάζεται πολλή δουλειά. Και από τις δύο πλευρές. Το καλό είναι ότι έχει φτάσει σε ένα σημείο σήμερα που έχουμε μια πολύ καλή σχέση. Συνεννοούμαστε για τη μικρή πάρα πολύ καλά. Έρχεται, τη βλέπει, τους κανονίζω το πρόγραμμα, παίζουνε. Χαίρομαι πολύ που το έχω καταφέρει αυτό μαζί με τον μπαμπά της, γιατί είναι πολύ σημαντικό για ένα παιδί να έχει δύο γονείς. Γιατί πάντα θα είμαστε γονείς της.
Έχεις συμβιβαστεί με το γεγονός ότι η προσωπική σου ζωή πολύ συχνά μπορεί να απασχολήσει τα μέσα;
Ναι, πάνε τώρα δύο χρόνια που συμβαίνει, οπότε δεν το σκέφτομαι. Ούτε τα θετικά ούτε τα αρνητικά δε με αφορά. Και επίσης, επειδή τα τελευταία δύο χρόνια δεν υπάρχει και κάποια μεγάλη εξέλιξη στην προσωπική μου ζωή, είναι το ίδιο.
Εκείνη την περίοδο, την αρχική, είχες άγχος για τη μέρα που θα γίνει γνωστή αυτή η σχέση;
Είχα ένα άγχος μόνο και μόνο για τη μικρή και το γιο του Σταύρου, γιατί δεν θέλαμε τα παιδιά να μάθουν για μας μέσα από ένα άρθρο. Δεν θέλαμε, δεν είναι ωραίο να το μάθουν μέσα από τρίτους και όχι από εμάς. Μόνο αυτό. Αλλά από κει και πέρα όχι.
Μέσα σε αυτή την καθημερινότητα που περιγράφεις αυτά τα λεπτά της κουβέντας μας, χρόνο για τη Γιολάντα βρίσκεις;
Όχι. Φέτος όχι. Προσπαθώ λίγο έτσι για να ξαναβρώ το κέντρο μου, να βρω μία ώρα να κάνω λίγη γυμναστική. Δηλαδή για μένα αυτός είναι ο χρόνος για τη Γιολάντα. Σήμερα το πρωί σκεφτόμουν ότι έχω παρατήσει τους φίλους μου και τη, τη, ναι, τους φίλους μου και το έχω παρατήσει. Δεν υπάρχει καθόλου χρόνος γι’ αυτό και με στεναχωρεί.
Είσαι ευτυχισμένη.
Είμαι ευτυχισμένη. Πολύ. Και συγκρίνω και τη ζωή μου. Δηλαδή, αν πάω τέσσερα, πέντε χρόνια πίσω, είμαι πάρα πολύ χαρούμενη σε σχέση με τότε. Με το γεγονός ότι μένω στη χώρα που θέλω να μένω. Έχω τον ήλιο, τη θάλασσα. Που εμένα επειδή τα στερήθηκα εννιά χρόνια, τα θεωρούσα δεδομένα. Στην Αγγλία πήγαινα τρεις η ώρα το μεσημέρι και ένιωθα ότι θα πέσω κάτω. Ότι θέλω απλά να κοιμηθώ, να πάω σπίτι μου, να ξεκουραστώ. Εδώ μπορώ να κάνω δεκαπέντε ώρες δουλειάς και να μη νιώσω τίποτα. Κάνω τη δουλειά που αγαπώ και μ’ αρέσει, οπότε δεν νιώθω ότι δουλεύω. Θα γυρίσω σπίτι το βράδυ και θα κάνουμε μια κουβέντα με το Σταύρο για τους ρόλους μας και ότι εσύ ανακάλυψα και αυτό και τι ωραίο.
Κουβεντιάζετε για τη δουλειά;
Ναι. Εγώ όταν πηγαίνω σπίτι θέλω να τα λέω όλα. Ότι έγινε αυτό, έκανα αυτή τη σκηνή, στην πρόβα έγινε αυτό…
Η γνώμη του σε επηρεάζει στα επαγγελματικά;
Ναι, και με επηρεάζει και με αφορά.
Γιολάντα, αν μπορούσες αυτή τη στιγμή να ζητήσεις κάτι από τη ζωή για τα επόμενα χρόνια, εκτός από τα επαγγελματικά, έχεις σκεφτεί τι θα μπορούσε να είναι αυτό;
Ξέρω. Θέλω να ταξιδέψω παραπάνω γιατί μου ‘χει λείψει πάρα πολύ. Όσο ζούσα στην Αγγλία ταξίδευα αρκετά και μου ‘χει λείψει αυτό. Θέλω να ταξιδέψω πάρα πολύ με τη μικρή, να κάνουμε ωραία ταξίδια που θα τα θυμόμαστε.
Αγαπημένος προορισμός;
Φιλιππίνες. Θέλω πάρα πολύ να κάνω τέτοια ταξίδια με τη μικρή που θα τα θυμάται. Και ήδη της έχω υποσχεθεί ότι
