«Πέτυχα την Κατερίνα Καινούργιου σε μια πάρα πολύ καλή φάση. Δηλαδή, ήταν η χρονιά που έζησε το απόλυτο όνειρό της».
Μετά από δύο δεκαετίες μακριά από τα τηλεοπτικά πλατό, η Δάφνη Μπόκοτα επέστρεψε φέτος στο πλευρό της Κατερίνας Καινούργιου. Με άκρως εξομολογητική διάθεση, στη συνέντευξη που παραχώρησε στο «The Full Story» του zappit μαζί με τον Νίκο Κοσώνα, η έμπειρη δημοσιογράφος και παρουσιάστρια δεν αφήνει τίποτα στο σκοτάδι. Μιλά ανοιχτά για την απόφαση της επιστροφής της, τη νέα τηλεοπτική πραγματικότητα, αλλά και τη συνεργασία της με την Κατερίνα Καινούργιου σε μια ιδιαίτερη χρονιά για την ίδια.
Ωστόσο, το πιο φορτισμένο κομμάτι της συζήτησης μας αφορά στη σχέση της με τη Eurovision — έναν θεσμό που, όπως παραδέχεται, αγάπησε βαθιά αλλά και «μίσησε θανάσιμα» μετά την απομάκρυνσή της. Η Δάφνη Μπόκοτα αφήνει αιχμές για πρόσωπα και καταστάσεις, αποκαλύπτοντας πως γνωρίζει πλέον τον πραγματικό λόγο πίσω από εκείνη την εξέλιξη, χαρακτηρίζοντάς τον μάλιστα «χειρότερο» από όσο θα περίμενε. Την ίδια στιγμή, σχολιάζει με τη γνώση και την εμπειρία της τη φετινή ελληνική συμμετοχή, εκφράζοντας τον προβληματισμό της για την έντονη προβολή του τραγουδιού του Ακύλα, αλλά και τις συμμαχίες που εξακολουθούν να καθορίζουν τον διαγωνισμό.
Φέτος σίγουρα δεν άκουσες μία ερώτηση στις δηλώσεις και στις συνεντεύξεις που έχεις κάνει: Αν σκέφτεσαι να επιστρέψεις στην τηλεόραση. Και ήθελα να σε ρωτήσω, πώς πήρες την απόφαση να επιστρέψεις;
Με πάρα πολλή σκέψη. Και πάρα πολλούς μήνες σκέψης, και πολλές συνομιλίες, και με τον Νίκο, και κυρίως με τον εαυτό μου. Γιατί απείχα πάρα πολλά χρόνια και δεν ήξερα πώς θα είναι η επάνοδος. Και για μένα, αλλά και για το κοινό. Λείπω είκοσι χρόνια. Ναι, είναι είκοσι χρόνια. Και λέω “πού πας τώρα…”.
Πώς ήταν αυτά τα είκοσι χρόνια χωρίς τηλεόραση;
Κοίταξε να δεις… έκανα διάφορα άλλα πράγματα. Ασχολήθηκα με τον εαυτό μου, ξεκουράστηκα… έκανα τα δημοτικά μου -ήμουν αντιδήμαρχος στον Πειραιά. Έκανα διάφορα πράγματα. Πάντα μού ‘λειπε η τηλεόραση, και μού ‘λειπε πάρα πολύ. Και το αποφάσισα γιατί ακριβώς μού έλειπε πάρα πολύ, και γιατί είμαι άνθρωπος που ρισκάρει. Και είπα, ναι ρε παιδί μου, θα πάω! Κι αν είναι λάθος, είναι λάθος.
Είχες φανταστεί ότι η επιστροφή σου θα είναι σε πάνελ πρωινής εκπομπής;
Όχι. Δεν το είχα φανταστεί… χωρίς να έχω κάτι… αλλά δεν με ενοχλεί κιόλας. Γιατί πιστεύω ότι από οποιαδήποτε θέση κι αν είσαι, η προσωπικότητα, η άποψη, ο χαρακτήρας φαίνονται. Οπότε θεωρώ ότι είναι μέγα λάθος αυτό που κάνουμε: «Α, αυτός είναι υποδεέστερος! Α, αυτός κάθεται δεξιά! Αυτός κάθεται αριστερά. Αυτός είναι πάνω, αυτός είναι κάτω…». Νομίζω ότι για όλους μας… βγαίνει ο χαρακτήρας και η προσωπικότητα.
«Πέτυχα την Κατερίνα Καινούργιου σε μια πάρα πολύ καλή φάση»
Πώς είναι η συνεργασία με την Κατερίνα;
Είναι μια χαρά. Πάει πολύ μαλακά, πάρα πολύ ωραία… Tην πέτυχα και σε μια πάρα πολύ καλή φάση την Κατερίνα, έτσι; Δηλαδή, ήταν η χρονιά που έζησε το απόλυτο όνειρό της.
Είχατε κάνει γυναικείες κουβέντες στο περιθώριο της εκπομπής;
Πολύ λίγες. Γιατί ήταν πραγματικά πολύ συγκεκριμένη χρονιά για την Κατερίνα. Δηλαδή… ερχόταν, και ψυχανεμιζόταν και η ίδια, ότι της ερχόταν αυτό που επιθυμούσε πάρα πολύ. Και μετά τη συνεπήρε η αίσθηση ότι θα ‘χει μια κόρη. Γιατί, και κόρη ήθελε… Οπότε νομίζω ότι είναι τόσο κορυφαίο αυτό, που όλα τα άλλα… ωχριούν.
Με τον Στέφανο Κωνσταντινίδη είναι όπως ήταν όταν ήταν η Κατερίνα. Απλά μας λείπει η Κατερίνα, γιατί με την Κατερίνα είχαμε μάθει να πλέουμε, τώρα πλέουμε με Στέφανο καπετάνιο.
Συζητήσεις για του χρόνου έχετε ξεκινήσει;
Όχι, δεν έχουν ξεκινήσει τίποτα. Τουλάχιστον με μένα. Και δεν νομίζω ότι ακόμα έχουν ξεκινήσει συζητήσεις.
Τι διαφορές βρίσκεις στην τηλεόραση έτσι όπως την άφησες, με αυτή που βρήκες φέτος;
Τεράστιες, τεράστιες, τεράστιες διαφορές. Καταρχήν, εγώ είμαι παιδί της ΕΡΤ… μιας τετράγωνης τηλεόρασης, πολύ συγκεκριμένης, πολύ αυστηρής, πολύ δομημένης. Τα χρόνια που απείχα, ήταν όταν η τηλεόραση είχε -θα μου επιτρέψετε την έκφραση- κιτρινίσει αρκετά. Και εκεί αισθανόμουν ότι δε χωράω. Τώρα. που απο-κιτρινίζει κάπως η τηλεόραση, και βλέπουμε ότι ο κόσμος γυρίζει λιγάκι στο πιο σοβαρό, και δεν μας ελκύει τόσο το κουτσομπολίστικο… το θέμα… τώρα νιώθω ότι έχω περισσότερο χώρο. Ότι μπορώ καλύτερα να μπω, και να υπάρξω στη σημερινή τηλεόραση. Θεωρώντας ότι, όλο αυτό το πράγμα (το πού είμαι, τι έκανα, τι έκανες…) το ‘χουν πάρει τα social. Η τηλεόραση πια καλείται να έχει έναν άλλο ρόλο. Διασκεδαστικό… ψυχαγωγικό ενδεχομένως (εκεί που ανήκω εγώ). Αλλά όχι τόσο… κίτρινο, θα την πω τη λέξη.
Νίκο, πώς σου φαίνεται η Δάφνη, όπως την αποκαλείς μερικές φορές χαριτολογώντας, στην εκπομπή;
Μ’ αρέσει. Μ’ αρέσει… μ’ αρέσει πολύ… Και η σιωπή της μ’ αρέσει. Δηλαδή είναι πολύ εκφραστική… και το ‘χω πάρει κι εγώ αυτό. Που ακόμα κι αν δε μιλάει, αντιλαμβάνεσαι ότι κάτι σκέφτεται… κι αυτό δίνει ένα χώρο για να σκεφτείς κι εσύ τι είναι αυτό που παρακολουθεί. Είμαι περήφανος και για τις τοποθετήσεις της, για το χιούμορ της.
“Τη σιχαίνομαι, πάρτε την από πάνω μου, μη μου μιλάτε για Eurovision”
Δάφνη παραμένεις φαν της Eurovision;
Κοίταξε, θα σου πω. Τώρα η σχέση μου με τη Eurovision έχει περάσει πάρα πολλά… Πέρασα πολλές διακυμάνσεις με τη Eurovision. Γιατί το 2005 και μετά, αισθάνθηκα ότι μισώ. Θανάσιμα. “Τη σιχαίνομαι, πάρτε την από πάνω μου, μη μου μιλάτε για Eurovision”. Πέρασα μία τέτοια φάση. Δεν θέλω να τη δω. Δεν θέλω να την παρακολουθήσω, δεν θέλω να την ξέρω.
Υπήρχε σειρά ετών που δεν την παρακολουθούσες;
Υπήρχε σειρά ετών που μου έλεγε ο Νίκος, «Μαμά, να δούμε Eurovision, θυμάσαι;» και του έλεγα, «Μπα, άσ’ το, πάω να ξαπλώσω».
Κατάλαβες ποτέ τον λόγο που απομακρύνθηκες; Τον πραγματικό λόγο;
Ναι, τον κατάλαβα τον πραγματικό λόγο. Και είναι χειρότερος από αυτό που θα ήθελα. Αλλά εν πάση περιπτώσει, έγινε ό,τι έγινε. Είναι ιστορία, δεν θέλω να μιλήσω γι’ αυτό ειλικρινά.
Είχε να κάνει με πρόσωπο;
Είχε να κάνει με πρόσωπο, είχε να κάνει με χρήματα, είχε να κάνει με διάφορα. Άσχημα πράγματα. Το θέμα είναι ότι πέρασα μια φάση μίσους… Αλλά, επειδή ο κόσμος συνέχιζε να έρχεται πάνω μου με πολλή αγάπη και με πολλή… «μας λείπετε» και «με εσάς μάθαμε τη Eurovision» και «πότε θα ξαναγυρίσετε;», αναγκάστηκα να την ξαναγαπήσω τη Eurovision.
Ποιες λέξεις σου έρχονται στο μυαλό όταν ακούς Eurovision σήμερα;
Αδικία. Κυρίως, σε πάρα πολλούς Έλληνες καλλιτέχνες, δεν μιλάω για μένα. Μιλάω για πάρα πολλούς ανθρώπους τους οποίους στέλναμε τότε ως πρόβατα επί σφαγή, στην κυριολεξία. Σε σχέση με αυτό που γίνεται τώρα. Άρα λοιπόν αυτοί οι άνθρωποι, πάρα πολλοί άνθρωποι, πολύ καλοί καλλιτέχνες και εξαιρετικά παιδιά, έχουν αδικηθεί. Άρα, εμένα που την έχω ζήσει τη Eurovision από μέσα, το πρώτο που μου έρχεται είναι αδικία.
Δεν είχαν στήριξη;
Καμία στήριξη. Όχι μόνο δεν είχαν στήριξη, πηγαίνανε και πληρώνανε και από την τσέπη τους. Δηλαδή, όχι μόνο δεν είχαν κινησιολόγους, ενδυματολόγους, μακιγιέρ… Μόνοι τους. Τραβιόντουσαν, και κάναμε ό,τι μπορούσαμε κι εμείς από κάτω: «Πάρ’ το λίγο δεξιά, να σε πιάνει ο προβολέας, μην το κάνεις αυτό, δεν είναι ωραίο». Έτσι πηγαίναμε.
Είναι για σένα πολύ σημαντικό το κομμάτι της Eurovision;
Ναι, είναι πολύ σημαντικό. Το είχα στ’ αλήθεια ερωτευτεί. Σταμάτησα από τη Eurovision… δεν θα πήγαινα με φορείο να κάνω τη Eurovision.
«Αν είχα καθίσει στη θέση που είχα εγώ στον Εθνικό Τελικό της Eurovision, δεν θα με έβρισκε η κάμερα»
Η εμπειρία του να πάτε μαζί στη Eurovision πώς ήταν;
Α, για εδώ λες; Ναι, γιατί θα ήθελα να έχουμε μπορέσει να πάμε μαζί και έξω μια φορά. Ήταν… περάσαμε πάρα πολύ ωραία, και εδώ περάσαμε καταπληκτικά.
Ο Γιώργος Καπουτζίδης σ’ ευχαρίστησε… και μάλιστα χειροκροτήθηκες.
Ναι. Και τον ευχαριστώ πάρα πολύ τον Γιώργο. Θα μπορούσαμε να ‘μαστε ανταγωνιστές, αντίπαλοι, εχθροί, δεν ξέρω τι θα μπορούσαμε να είμαστε. Είμαστε φίλοι! Και τον ευχαριστώ πάρα πολύ, γιατί νομίζω ότι ένα κομμάτι της πρόσκλησης της δικής μου, στην περσινή και στη φετινή Eurovision, οφείλεται στον Γιώργο.
Συγκινήθηκες τότε;
Ναι, συγκινήθηκα πολύ.
Έγινε κάτι και με τις θέσεις εκείνη τη βραδιά;
Ναι, απλά, αν είχα καθίσει στη θέση που είχα εγώ, δεν θα με έβρισκε η κάμερα, φαντάζομαι, να με δείξει την ώρα που ο Γιώργος είπε ότι είμαι εκεί. Ήταν κάπως έτσι.
«Ίσως παραεκτέθηκε το τραγούδι του Ακύλα με τόσο πολύ γύρω-γύρω»
Πώς θεωρείς ότι θα πάει ο Ακύλας φέτος;
Κοίταξε να δεις. Δεν μπορώ να πω με την έννοια ότι θέλω να δω τα πριν και τα μετά. Πιστεύω ότι πεντάδα θα είμαστε. Αλλά κρατάω πάντα μικρό καλάθι γιατί έχω δει πάρα πολλές ανατροπές στη Eurovision. Δηλαδή έχω δει πάρα πολλές χρονιές… τραγούδια που δεν τα υπολογίζαμε να έρχονται πρώτα, και τραγούδια που ήταν φαβορί να τα καταπίνει η σκηνή και να έρχονται τελευταία. Ο Ακύλας είναι τόσο απίστευτα σταθερός από την πρώτη στιγμή μέχρι τώρα, στην ερμηνεία του, στην κίνησή του, στο ενδυματολογικό του, που δεν φοβάμαι τον Ακύλα, φοβάμαι τους πριν και τους μετά, και αυτό είναι που θέλω να δω.
Υπάρχουν συγκεκριμένες χώρες που τις θεωρείς πολύ ανταγωνιστικές;
Πάντα υπάρχουν συγκεκριμένες χώρες, πάντα. Και πάντα υπάρχουν μπλοκ, τώρα μην κοροϊδευόμαστε.
Δηλαδή αν ήταν ας πούμε στο σκανδιναβικό μπλοκ ο Ακύλας, θα ‘ταν νικητής φέτος;
Θα ήταν νικητής φέτος. Πιστεύω ναι. Γιατί το σκανδιναβικό παίρνει και τις βαλκανικές, είναι πολύ μεγάλο μπλοκ. Και η πλάκα είναι πάντα ότι φωνάζανε και γιουχάρανε εμάς με την Κύπρο που αλλάζαμε τα δωδεκάρια, και κανένας δεν κοίταγε τι γινότανε στους Vikings!
Άρα τη Φινλανδία τη φοβάσαι φέτος.
Ναι πολύ, πάρα πολύ. Και τη Δανία τη φοβάμαι πάρα πολύ. Βέβαια η Φινλανδία δεν είναι από τις αγαπημένες των Σκανδιναβών και φέτος δεν ξέρω πώς πλασάρεται. Θα δούμε, θα δούμε… Είναι, είναι περίεργη χρονιά.
Μετά από χρόνια, βλέπουμε να κάνει τουρ φέτος ο Ακύλας. Είναι σημαντικό αυτό για τη Eurovision;
Ναι, τεράστιο τουρ… Είναι σημαντικό. Εγώ είπα κάτι και το πιστεύω κάπου στο πίσω μέρος του μυαλού μου, ότι ίσως παραεκτέθηκε. Απ’ την άλλη πλευρά, πρέπει να το κυκλοφορήσεις το τραγούδι και να το πάει, να το περιφέρει για να γνωρίσουν και τον ίδιο. Γιατί και ο ίδιος είναι χαρισματικός πολύ.
Ότι παραεκτέθηκε ο ίδιος ο Ακύλας;
Ότι παραεκτίθεται το τραγούδι με τόσο πολύ γύρω-γύρω… Μήπως το βαρεθείς; Μήπως μπουχτίσεις; Μήπως δεν έχεις την έκπληξη; Από τη στιγμή που έχουμε εξασφαλίσει ότι η εμφάνισή μας στον τελικό θα είναι έκπληξη, και πιστεύω ότι θα είναι, δεν το βαριέσαι το τραγούδι. Απλά το πάρα πάρα πολύ γύρω-γύρω, ίσως σε κάποιες περιπτώσεις να κάνει κακό.
Αν κερδίζαμε τον διαγωνισμό φέτος, θα ήθελες του χρόνου να έχεις εμπλοκή;
Αυτή είναι πολύ δύσκολη ερώτηση και εξαρτάται από πάρα πολλά πράγματα. Επειδή πια έχω πάρει κι εγώ μυαλό… δεν θα πάω να κάνω τη Eurovision με το κινητό μου και να πληρώνω το κινητό μου απ’ την τσέπη μου. Ούτε θα πάω να την κάνω παρακαλώντας να μου βάλετε στο όνομα: «Κείμενα-Παρουσίαση Δάφνη Μπόκοτα», που δεν μπήκε ποτέ! Ε, ναι, θα διαπραγματευτώ κάποια άλλα πράγματα. Γιατί όταν εγώ το κάνω μια ζωή με τον μισθό μου και κάνω τα κείμενα μόνη μου, έψαχνα να βρω τις πληροφορίες όλα μόνη μου και μετά έρχονται σεναριογράφοι… Εμένα με έχει κρυώσει… εμένα με έχει κρυώσει πάρα πολύ. Εμένα με έχει κρυώσει πάρα πολύ η Eurovision. Εκείνο το 2005 δηλαδή με έχει κρυώσει πάρα πολύ.
Νιώθω ότι εισέπραξες μάλλον από αυτά που ξέρεις και που δεν μπορείς να μας πεις, κάτι πολύ αρνητικό.
Ναι, γιατί και η πρόταση ήταν δική μου. Δηλαδή εγώ δούλευα την πρόταση με την Παπαρίζου για να πάει και τελικά το ‘κανε άλλος. Δικιά μου ήταν η πρόταση.
