Mια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη παραχώρησε ο Γιώργος Χριστοδούλου στο Ερωτηματολόγιο του Βήματος αυτή την εβδομάδα.
Μεταξύ άλλων, μάλιστα, ο γνωστός ηθοποιός και σκηνοθέτης άνοιξε το κεφάλαιο των υπαρξιακών αγωνιών ενώ μίλησε και για τον πολιτικό χαρακτήρα όλων των στοιχείων της καθημερινότητας.
Τι θα λέγατε πως απαντά καλύτερα στις υπαρξιακές μας αγωνίες; Η φιλοσοφία; Η τέχνη; Η θρησκεία; Κάτι άλλο;
Δεν απαντά τίποτα ικανοποιητικά στις υπαρξιακές μας αγωνίες. Θα έλεγα πως και τα τρία κρατούν ανοιχτά τα ερωτήματα. Γίνεται πιο γόνιμη και βιωματική η αναρώτηση μέσω της τέχνης ως έκφρασης μιας φιλοσοφίας και της θρησκείας, όταν δεν μένει στη λατρευτική πρακτική.
Επίσης, η πατρότητα και η μητρότητα έχoυν τη δύναμη να συνομιλήσουν με τις υπαρξιακές μας αναζητήσεις με τρόπο πολύ γόνιμο.
Ποιο πρόσωπο, ιστορικό ή από τον σύγχρονο κόσμο, θα επιλέγατε ως προνομιακό σας συνομιλητή;
Θα ήθελα να συναντήσω τον Σαίξπηρ. Θεωρώ το έργο του την απόλυτη ακμή του θεάτρου.
Θα συμφωνούσατε πως όλα, τελικά, είναι πολιτική;
Ναι. Ακόμα και η αδιαφορία για αυτή είναι πολιτική στάση που ορίζει, και μάλιστα καταλυτικά, την ευρύτερη πολιτική. Παρ’ όλα αυτά, δεν έχουμε όλοι συνείδηση της πολιτικής μας υπόστασης, της ευθύνης και της δυναμικής που αυτή φέρει. Οπότε, ναι, όλα είναι πολιτική, αλλά όχι και τόσο συνειδητή πολιτική.
Πηγή εικόνας: NDP Photo
