Για την εκπαίδευση της νεολαίας κλήθηκε να μιλήσει, μεταξύ άλλων, ο Γιώργος Κουβαράς στη νέα εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη που έδωσε το περιοδικό Τηλεθεατής και τη συνάδελφο του, Εύα Νικολαϊδου.
Παράλληλα, δε, ο δημοσιογράφος και παρουσιαστής της ΕΡΤ αναφέρθηκε και στην αλλαγή οπτικής που μπορεί να φέρει, ενδεχομένως, σε κάποιον η διαχείριση μιας δύσκολης περιόδου στη ζωή του.
Ο Έρασμος έλεγε ότι η βασική ελπίδα μιας κοινωνίας είναι η εκπαίδευση της νεολαίας του.
Συμφωνώ απόλυτα και δεν νομίζω ότι τα πάμε πολύ καλά. Η εκπαίδευση δεν είναι μόνο θέμα σχολείου. Έχουμε σπουδαίους καθηγητές, αλλά το σύστημα της παιδείας μας δεν είναι ιδιαίτερα δημιουργικό. Έχει να κάνει και με την οικογένεια σίγουρα και με την κοινωνία. Αν δούμε γύρω μας πως ζούμε, δεν νομίζω ότι είναι καλή η παιδεία που δίνουμε.
Κι επειδή μου αρέσει η κριτική και η αυτοκριτική, θα επανέλθω στα ΜΜΕ. Δεν νομίζω ότι συμβάλλουμε στη βελτίωση του εκπαιδευτικού επιπέδου. Ό,τι χειρότερο μπορεί να προβληθεί, το δείχνουμε.
Όταν ένας άνθρωπος περάσει μια δύσκολη φάση, μπορεί μετά να βλέπει πιο φιλοσοφημένα τα πράγματα;
Νομίζω πως είναι ανάλογα με τον άνθρωπο. Για κάποιους μπορεί να είναι η αφορμή να ξαναδούν τη ζωή με άλλο μάτι, να τη φιλοσοφήσουν, να πάνε πιο βαθιά, να γίνουν καλύτεροι άνθρωποι για να γίνει και καλύτερη η ζωή τους μέσα από αυτό. Για άλλους μπορεί το τραύμα να είναι τόσο βαθύ που δεν θα επουλωθεί ποτέ και θα τους κάνει ακόμα πιο αρνητικούς με τη ζωή.
Υπάρχουν κι αυτοί που μπορεί να είναι οι πιο τυχεροί, στους οποίους οι πληγές δεν αφήνουν τίποτα. Έχουν μια ανθεκτικότητα που δεν μπορείς να την εξηγήσεις. Αλλάζουν δέρμα. Αυτούς, να πω την αλήθεια, δεν τους καταλαβαίνω πολύ, δεν μου μοιάζουν.
Κι επειδή δεν τους καταλαβαίνω, έχω ασυναίσθητα κι έναν σεβασμό – πάντα για ό,τι δεν καταλαβαίνω. Δεν θα πω ότι τους ζηλεύω – δεν θα ήθελα να μου συμβούν πράγματα που θα δοκιμάσουν την αντοχή μου – , αλλά θαυμάζω τη δική τους.
