Με αφορμή το νέο του θεατρικό εγχείρημα, ο Γιάννης Μπέζος έδωσε συνέντευξη αυτή την εβδομάδα στην εφημερίδα “Το Βήμα” και τη δημοσιογράφο Μυρτώ Λοβέρδου.
Ανάμεσα σε άλλα, μάλιστα, ο αγαπημένος πρωταγωνιστής κλήθηκε να εκφέρει την προσωπική του άποψη για τον χώρο που οφείλει να έχει, ή όχι, η ανθρωπιά στη δικαιοσύνη.
Διαχρονικός ο αντισημιτισμός;
Ο Σαίξπηρ πολύ εύστοχα, αυτό έχει διχάσει και τους αναλυτές, δεν παίρνει θέση. Παρουσιάζει βέβαια τον Σάιλοκ αυστηρό (σ.σ. στον Έμπορο της Βενετίας), ανάλγητο, αλλά σου λέει ότι κι οι άλλοι δεν είναι καλύτεροι. “Εσείς με κάνατε έτσι, είσαστε κι εσείς ίδιοι” λέει στον μεγάλο του μονόλογο. Κανέναν δεν αθωώνει. Οπότε, ναι, υπάρχει το δίκαιο, αλλά υπάρχει και κάτι πάνω απ’ αυτό. Ο άνθρωπος.
Δικαιοσύνη χωρίς ανθρωπιά υπάρχει;
Η δικαιοσύνη πρέπει να έχει ανθρωπιά. Όταν δικάζεις, δικάζει ένας άνθρωπος κατ’ αρχήν – αλλιώς θα το κάναμε αυτόματα, με βάση τον νόμο. Όταν γίνεται μια δίκη, πρέπει να ακουστεί η ανάσα του ανθρώπου που κατηγορείται, αυτός που κατηγορεί. Ο δικαστής δεν δικάζει μόνο με αυτά που βλέπει αλλά και με αυτά που διακρίνει. Επομένως, ο άνθρωπος υπερέχει. Όχι ότι δεν πρέπει να εφαρμοστεί ο νόμος, να μην ξεχνάμε την “Αντιγόνη”.
Ο άνθρωπος υπερέχει, αλλά φέρει και μια προσωπική ευθύνη, βαθιά αισθήματα. Δεν γίνεται να λειτουργούμε και να ζούμε μόνο με αλγορίθμους. Ο άνθρωπος διαφέρει από τα άλλα ζώα με το μυαλό και το αίσθημα, αυτό παράγει πολιτισμό, μας διαμορφώνει και πρέπει να το προφυλάξουμε. Τώρα, στις εποχές της τεχνητής νοημοσύνης, είναι απαραίτητο να ασκήσουμε περισσότερο τη φυσική μας νοημοσύνη, αλλιώς θα γίνουμε σαν μηχανές.
Πηγή εικόνας: NDP Photo
