Ο Γιάννης Κατινάκης βρέθηκε καλεσμένος στην εκπομπή Στούντιο 4 με τη Νάνσυ Ζαμπέτογλου και τον Θανάση Αναγνωστόπουλο το απόγευμα της Παρασκευής (22/5) και μίλησε για τις δύσκολες εμπειρίες που βίωσε ως παιδί, τον φόβο του θανάτου αλλά και την επιρροή που είχε η άνοδος της Χρυσής Αυγής στα σχολικά του χρόνια.
«Δυστυχώς ήμουν ορατό παιδί, αλλά όχι για ιδιαίτερα θετικό λόγο. Ήμουν ορατό για κακούς λόγους. Δηλαδή δεν πέρασα πολύ εύκολα σαν παιδί, δέχτηκα αρκετή κακοποίηση και αρκετό μίσος. Μεγάλωσα στο Νέο Ηράκλειο, Αθήνα. Σε δύσκολη εποχή που ήταν η άνθιση της Χρυσής Αυγής τότε, όταν πήγαινα στο γυμνάσιο που πέρασα και πιο δύσκολα», ανέφερε αρχικά.
«Αλλά δεν είναι μόνο αυτός ο λόγος που έχω σκοτάδι μέσα μου. Νομίζω ότι πάντα το μυαλό μου πήγαινε σε μονοπάτια πιο σκοτεινά, σε πιο υπαρξιακές αναζητήσεις και ποτέ δεν μ’ άφηναν όλα αυτά να ησυχάσω. Πάντα σκεφτόμουν τη ματαιότητα της ύπαρξης, τη φθορά. Πάντα με πληγώνει πάρα πολύ η φθορά», είπε στη συνέχεια.
Ο ίδιος μίλησε και για τον έντονο φόβο που νιώθει απέναντι στον θάνατο: «Ο θάνατος για μένα είναι ο μεγαλύτερος εχθρός μου. Μου σκοτώνει κάθε στιγμή χαράς. Δεν είναι το αν μπορώ να πεθάνω… Είναι ότι τι νόημα έχουν όλα αυτά τα ωραία που συμβαίνουν στη ζωή μου ή και τα άσχημα. Ήρθα εδώ σήμερα, πραγματικά έχω πάρα πολύ μεγάλη χαρά. Θα χαρώ πέντε, δέκα λεπτά και μόλις τελειώσει, θα έρθει πάλι η ίδια λούπα, η ίδια σκέψη».
«Αυτό είναι πάντα από πάνω μου, ένα μαύρο πέπλο που δεν φεύγει ποτέ. Το οποίο βέβαια δεν έχει μόνο αρνητική χροιά. Γιατί ο φόβος του θανάτου είναι και μία κινητήριος δύναμη για να μη φοβάσαι να ρισκάρεις, να μη φοβάσαι να κυνηγήσεις τα όνειρά σου, να μη φοβηθείς να κάνεις πράγματα που μπορεί να μην έκανες επειδή “τι θα πει ο κόσμος;”», πρόσθεσε.
Αναφερόμενος στο κλίμα που επικρατούσε τότε στα σχολεία, αποκάλυψε: «Εγώ θυμάμαι στα θρανία να κάνουνε τα σήματα τα ναζιστικά, να τα ζωγραφίζουνε και μάλιστα, επειδή μένω και στο Νέο Ηράκλειο, Αθήνα, είχε και γραφεία τότε η Χρυσή Αυγή. Ήταν τεράστια αγριάδα και επιθετικότητα στα παιδιά τότε».
«Δεν το αντιμετώπισα, δεχόμουνα. Δεχόμουνα περιθωριοποίηση, δεχόμουνα κακοποίηση. Γιατί θεωρούσαν ότι το διαφορετικό πρέπει να το βάλουμε, ότι είναι πρόβλημα. Αυτή την προσλαμβάνουσα είχανε. Εντάξει, δεν μπορώ να καταδικάσω παιδιά 12 και 13 ετών», είπε χαρακτηριστικά.
Τέλος, ο Γιάννης Κατινάκης αποκάλυψε πως κάποια από τα παιδιά που τον είχαν κακοποιήσει στο παρελθόν τού έχουν ζητήσει συγγνώμη: «Κάποια μου ’χουν ζητήσει συγγνώμη. Με κάποια έχουμε πιει και ποτό. Ελπίζω ότι ο άνθρωπος απ’ τα 12, 13 μεγαλώνει, εξελίσσεται, γιατί απ’ τα 18 και μετά έχουμε την ευθύνη μας».
