Η Ευδοκία Ρουμελιώτη μίλησε για την εικόνα που έχει για τον εαυτό της, τη σχέση με τον χρόνο και τις «ταμπέλες» που τη συνόδευσαν για χρόνια στον χώρο της υποκριτικής.
Σε συνέντευξή της στον Ανδρέα Θεοδώρου και το περιοδικό «Λοιπόν», η ηθοποιός αναφέρθηκε στον ευτυχισμένο γάμο της, στις αισθητικές παρεμβάσεις που επιλέγει να κάνει, αλλά και στον αγώνα που έδωσε για να ξεφύγει από την ταυτότητα της «τηλεοπτικής ηθοποιού».
-Ποιο είναι το μυστικό της νεότητάς σας;
Δεν υπάρχει μυστικό, γιατί δεν είμαι. Με ρώτησαν πώς νιώθω που θα γίνω μαμά, ενώ σε λίγο θα γίνω γιαγιά (γέλια). Δεν είμαι ίδια, ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια. Ίσως ότι είμαι σε έναν ευτυχισμένο γάμο, γιατί παίζει πολύ μεγάλο ρόλο η ψυχολογία στο πώς δείχνουμε εξωτερικά. Είναι ωραίο να σου κάνει κομπλιμέντα ο άντρας σου. Είμαι όμως τεμπέλα· η μητέρα μου μού έλεγε ότι δεν γίνεται να μην ξεβάφομαι. Κι όμως, μέχρι τα 30 μου δεν ξεβαφόμουν.
Ξαφνικά, όμως, είπα «ώπα, τώρα χρειάζεται μια φροντίδα». Τώρα θα κάνω τις μεσοθεραπείες μου, θα βάλω τις κρέμες μου, θα κάνω το μπότοξ μου. Λέω στον άντρα μου πως αν με δει να παραμορφώνομαι, να με σταματήσει. Μου αρέσει και η ρυτίδα μου, είναι η ζωή μου.
-Σας φόρεσαν ποτέ «ταμπέλες»;
Η ταμπέλα ήταν κάτι που το κουβαλούσα πάρα πολλά χρόνια. Όχι την ταμπέλα της «Μαρίζας», αλλά την ταμπέλα της «τηλεοπτικής». Πάντα αγαπούσα το θέατρο χωρίς να υποτιμώ την τηλεόραση, γιατί μου άνοιξε δρόμους. Ήθελα πάντα να αποδείξω πως δεν είμαι το κορίτσι της τηλεόρασης, αλλά το κορίτσι του θεάτρου.
Έδωσα έναν πολύ μεγάλο αγώνα όλα αυτά τα χρόνια. Ευτυχώς πια έχει φύγει αυτή η ταμπέλα από πάνω μου και βλέπω ηθοποιούς που κάποια περίοδο μας αντιμετώπιζαν τους τηλεοπτικούς κάπως περίεργα, τώρα να μην συμβαίνει αυτό. Είναι ωραίο που πια δεν υπάρχουν ταμπέλες γενικότερα στους ανθρώπους.
Πηγή: NDP
