Ο Δημήτρης Καπουράνης παραχώρησε συνέντευξη στο BHMAgazino και στη δημοσιογράφο Έρη Βαρδάκη, όπου μίλησε για την παράσταση «Cleansed» της Σάρα Κέιν, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Καραντζά, αλλά και για τις αντιδράσεις των θεατών.
Ο ηθοποιός περιέγραψε τη συναισθηματική ένταση που βιώνει μετά το τέλος της παράστασης, ενώ εξέφρασε την έντονη ενόχλησή του για όσους σχολιάζουν κατά τη διάρκειά της, τονίζοντας πως πρόκειται για ανθρώπους που δεν μπορούν να αφήσουν πίσω τον εγωισμό τους.
-Πριν κλείσουμε, θέλω να σας ρωτήσω για το «Cleansed» της Σάρα Κέιν, που παίζεται κάθε Δευτέρα και Τρίτη, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Καραντζά, στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης.
Είναι μια δύσκολη παράσταση. Μετά το τέλος της θέλω μόνο “φροντίδα”. Δεν μπορώ να αντικρίσω το κοινό ύστερα από αυτήν. Δεν χωράει στα πλαίσια του “μπράβο” ή του “δεν μου άρεσε”. Η Σάρα Κέιν περιγράφει μια πολύ ιδιαίτερη, τρυφερή και ακραία συνθήκη. Θέλει χώρο και χρόνο για να μεταβολίσεις ένα τέτοιο θέαμα, που απέχει εντελώς από τον μέσο όρο. Αυτή τη δεύτερη σεζόν που ξεκινήσαμε πάλι, πάντως, σαν να έχει κάτσει λίγο η σκόνη αυτού του έργου. Σαν να μαλάκωσε κάτι μέσα μας και ήρθε μια ζεστασιά που την είχαμε ανάγκη. Νομίζω ότι είναι μια άλλη παράσταση πλέον – και δεν το λέω για λόγους μάρκετινγκ.
-Οι αντιδράσεις των θεατών πώς είναι;
Εντάξει, ακούμε τα πάντα: από άσχημα σχόλια μέχρι κλάματα. Το συνηθέστερο, ευτυχώς, είναι η σιωπή.
-Πώς είναι για έναν ηθοποιό να ακούει σχόλια ενώ παίζει;
Εργασιακά δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα. Πάντως, αυτοί που σχολιάζουν εν ώρα παράστασης είναι εν γένει άνθρωποι που δεν μπορούν να αφήσουν πίσω τον εγωισμό τους. Που πρέπει, στην αίθουσα των 320 ατόμων, να ακουστούν αυτοί γιατί θεωρούν εαυτούς σπουδαιότερους από τους υπόλοιπους. Κάνουν το ζήτημα προσωπικό. Δεν είναι. Ένα μοίρασμα είναι. Πρέπει να κάνεις πίσω τον εγωισμό σου για να βιώσεις την τελετουργία αυτού του κοινού βιώματος.
Φωτογραφία: Γκέλυ Καλαμπάκα
