Σε μια εκ βαθέων εξομολόγηση προχώρησε ο Δημήτρης Γιώτης, αυτή την εβδομάδα, στο νέο τεύχος του περιοδικού Λοιπόν και τον δημοσιογράφο Ανδρέα Θεοδώρου.
Σ’ αυτήν λοιπόν, μεταξύ άλλων, ο ηθοποιός αποκάλυψε για πρώτη φορά τον χωρισμό του και μίλησε για την απόφαση να ακολουθήσει δρόμους χωριστούς με την σύζυγο και μητέρα του παιδιού του.
Πως είναι για έναν άνθρωπο να κλείνει έναν τόσο μεγάλο κύκλο της ζωής του;
Κοίταξε, για να μιλήσουμε ειλικρινά, έχασα τη γη κάτω από τα πόδια μου. Εγώ είχα επενδύσει στην οικογένεια, στον πυρήνα της σχέσης. Ό,τι κι αν έκανα, η οικογένεια – η Τζωρτζίνα και το παιδί – ήταν πάνω απ’ όλα… έχασα. Έπαιξα και έχασα.
Τα τελευταία δυόμισι χρόνια ήταν πάρα πολύ δύσκολα, χρόνια που μου ξύπνησαν μνήμες και φόβους που είχα όταν ήμουν παιδί. Πέρασα από δύσκολα παιχνίδια του μυαλού, έχασα τον εαυτό μου. Για δεκαοχτώ μήνες τρέχανε τα μάτια μου χωρίς να κλαίω. Είχα μάθει να μοιράζομαι τα πάντα.
Ξέρεις, την απόρριψη την έχω βιώσει από παιδί, από τον ίδιο μου τον πατέρα. Και όταν βλέπεις το έργο να ξαναπαίζεται από τον πιο δικό σου άνθρωπο είναι σαν προδοσία, ατιμία στα χρόνια που ζήσαμε. Σαν να σου ξεριζώνει τα σωθηκά εδώ και τώρα.
Υπήρξε κάποια στιγμή που κατάλαβες ότι έπρεπε να προχωρήσεις σε ένα κεφάλαιο ή ήταν μια απόφαση που ήρθε σταδιακά;
Υπήρξαν κάποιες αναταραχές που καταλάβαινα ότι κάτι συνέβαινε, αλλά δεν ήξερα, δεν φανταζόμουν το τσουνάμι. Ξέρεις, πολλά μπορώ να καταλάβω. Όμως η συμπεριφορά και ο τρόπος των δυόμισι χρόνων καθημερινής απαξίωσης και απόρριψης ήταν πολύ βαρύ.
Έπρεπε να φταίω για όλα. Όμως υπήρξε μια κομβική στιγμή που ανακάλυψα ότι, από το να βρω το δίκιο μου, καλύτερα να βρω την ηρεμία μου.
Πηγή εικόνας: NDP Photo
