Τη δική του μαρτυρία για τον Γιώργο Μαζωνάκη, τις συζητήσεις τους και την τελευταία τους συνάντηση κατέθεσε ο Bob Dimitrov στη συνέντευξή του στη Φαίη Σκορδά, η οποία προβλήθηκε το Σάββατο 31 Οκτωβρίου 2026.
Ο φίλος και συνεργάτης του τραγουδιστή εξήγησε στην κάμερα του «For You» γιατί αποφάσισε να μιλήσει δημόσια και αναφέρθηκε στα επαγγελματικά σχέδια που έκαναν, αλλά και στις δύσκολες στιγμές που, όπως περιέγραψε, είχε βιώσει ο ίδιος δίπλα του.
«Με το Γιώργο γνωριζόμαστε δεκαπέντε χρόνια, ήμασταν φίλοι. Τα τελευταία πέντε, έξι χρόνια είχαμε και επαγγελματική σχέση. Αναγκάζομαι να μιλήσω δημόσια γιατί όταν εκτιμάς και αγαπάς έναν άνθρωπο και βλέπεις ότι τα πράγματα ξεφεύγουν από το θέμα, δεν πρέπει να το επιτρέψεις», είπε αρχικά.
«Για μένα ο Γιώργος ήταν φίλος, κολλητός, οικογένεια, πατέρας, δάσκαλός μου. Από θέμα σεβασμού θα πρέπει να βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους. Πάλι εκμεταλλεύονται το όνομά του. Πρέπει να αφήσουν τον άνθρωπο να μείνει ως μύθος και να ησυχάσει την ψυχή του», συνέχισε.
Για τη σάτιρα του Τάκη Ζαχαράτου, ο Bob Dimitrov υποστήριξε: «Είδε την σάτιρά του και μου είπε κοίτα πόσο απαράδεκτος είναι. Και τώρα ξαφνικά βγαίνει ο Τάκης και κλαίει. Τι κλαις; Όταν ήταν εν ζωή ο Γιώργος, κανείς δεν βγήκε, ούτε να πάρει ένα τηλέφωνο να πει “Γιώργο, τι κάνεις;”. Όταν έναν άνθρωπο τον αγαπάς, δεν τον βρωμίζεις τόσο. Δεν αμφιβάλλω ότι στεναχωριούνται. Όμως, αμφιβάλλω αν τον αγαπούσαν και αν τον εκτιμούσαν τόσο όσο τώρα παρουσιάζουν. Γιατί οι πράξεις αυτές με κάνουν να έχω αμφιβολία».
Σύμφωνα με όσα ανέφερε, η τελευταία τους συνάντηση έγινε το πρωί της ημέρας του θανάτου του. «Ο Γιώργος ήταν μια χαρά. Δεν ήπιε καθόλου. Πίναμε νερό και συζητήσαμε για τις δουλειές. Γιατί ξεκινούσε το Nox, είχε την Τεχνόπολη, είχε και το Voice».
«Όταν βλέπεις έναν άνθρωπο να διψάει για ζωή, να κάνει σχέδια με όρεξη και γίνεται αυτό, σε πιάνει το γ@@@@@ και λες “Πόσο άδικα έφυγε από τη ζωή”, γιατί είχε να προσφέρει πολύ. Είχε σκοπό, φαντάσου, να βγάλει το “It’s a Man’s World” του James Brown, το τραγούδι, ενώ δεν μιλάει αγγλικά».
Για το ραντεβού στην Καρνεάδου, ο Bob Dimitrov περιέγραψε: «Μου είπε μια μέρα πριν ότι είχε ένα ραντεβού στον Καρνέαδου και μετά είχε ραντεβού με τον επιχειρηματία από το Nox. Εγώ δεν ήξερα ότι είχε ιατρείο εκεί, ο Γιώργος είχε πάει πολλές φορές εκεί. Δεν μου πέρασε καν από το μυαλό, δεν μου είχε πει τίποτα. Όταν ο Γιώργος δεν συζητάει για αυτό, σημαίνει πως αμφιβάλλει. Πρέπει να ήταν στο 40% να το κάνει. Όταν είναι σίγουρος για κάτι, σε κοιτάει στα μάτια και στο ανακοινώνει.
Ήθελε να βρει τρόπο να καθαρίσει. Μου έλεγε σου ορκίζομαι πως δεν θα μπω ξανά για αποτοξίνωση. Για αυτό, βρεθήκαν αυτοί οι άνθρωποι μπροστά του. Αυτοί οι άνθρωποι πρέπει να τιμωρηθούν. Το θέμα είναι ότι δεν ευθύνονται ούτε οι χρήσεις, ούτε η προσωπική του ζωή. Ο Γιώργος δεν είχε χάσει τη λογική του. Ο Γιώργος ήταν μια χαρά. Ήταν πανέξυπνος άνθρωπος. Μακάρι να μπορούσα να τον βοηθήσω».
Για τη στιγμή που πληροφορήθηκε τι είχε συμβεί, είπε: «Μου το είπε η Χριστίνα Κολέτσα. Νόμιζα πως κοιμόταν και της είπα να μην τον ξυπνήσουμε. Μέσα σε 35 λεπτά έφτασα στο νοσοκομείο. Νόμιζα πως δεν έχει πεθάνει, ήταν σε κώμα, πως σωζόταν η κατάσταση. Η Μαρία έκλαιγε. Με τη Βάσω δεν είχα καμία επαφή».
Ο ίδιος αναφέρθηκε και στις σχέσεις του τραγουδιστή με την οικογένειά του: «Ο Γιώργος Μαζωνάκης δεν είχε επαφή ούτε με τη Μαρία ούτε με τη Βάσω. Ήταν πολύ μόνος. Μου είχε πει κάποια στιγμή “έχω να μιλήσω σε άνθρωπο 7 ημέρες”. Η μάνα του και ο πατέρας του δεν σταμάτησαν να τον ψάχνουν. Η μητέρα του κάθε ημέρα τον έπαιρνε τηλέφωνο. Δεν σταμάτησαν ποτέ να του μιλάνε».
Για τη νοσηλεία στο Δρομοκαΐτειο, υποστήριξε: «Τον Αύγουστο, παραφέρθηκε και η Μαρία είπε: “τέλος”. Είχε φτάσει σε σημείο που έπρεπε να μπει σε ψυχιατρείο. Και σταμάτησε να μου μιλάει γιατί θεωρούσε ότι πήγα και υπέγραψα και εγώ».
«Έπρεπε να μπει. Αν έμενε εκεί, δεν θα είχαμε φτάσει σε αυτό το σημείο. Βγήκε και δεν ήταν καλά τότε, ήταν χάλια. Ήταν ένα παιδί άρρωστο. Η λογική του υπήρχε, όμως, υπήρχε και παράνοια. Είναι πολύ δύσκολο να τις αντικρίσεις αυτό. Κατάλαβε αργά τι έγινε. Μακάρι να είχε δει όλη την αγάπη του κόσμου. Δεν το ήξερε», κατέληξε ο Bob Dimitrov.
