Στο Θέατρο Μικρό Παλλάς βρέθηκε το τηλεοπτικό συνεργείο της εκπομπής “Στούντιο 4”. Εκεί ο Απόστολος Γκλέτσος και η δημοσιογράφος της ΕΡΤ, Φανή Πλατσατούρα, είχαν μία ζεστή και ενδιαφέρουσα κουβέντα για τη μακρόχρονη πορεία του ηθοποιού σε θέατρο και τηλεόραση, τις κοινωνικές παθογένειες που παρατηρεί σήμερα αλλά και τον τρόπο που ο ίδιος χειρίστηκε την αναγνωρισιμότητά του.
«Δεν παίρνω τίποτα στα σοβαρά, ούτε τον εαυτό μου. Ότι τι; Ότι έπαιξες στην τηλεόραση; Εντάξει, οκ. Αυτό που λένε μερικοί «Δεν μπορώ τη δημοσιότητα», δηλαδή έλεος, αυτό δεν μπορώ να τ’ ακούω. Δε γελάω, στενοχωριέμαι», δηλώνει ο Απόστολος Γκλέτσος.
«Η δημοσιότητα μου έκανε πολύ πιο εύκολη τη ζωή απ’ ό,τι φανταζόμουν κι ευχαριστώ το Θεό και ευχαριστώ και τους ανθρώπους που ασχολήθηκαν μαζί μου», εξομολογείται μεταξύ σοβαρού και αστείου ο ηθοποιός, ενώ εξηγεί:
«Δεν έφευγα απ’ τα όρια. Δηλαδή, αν ας πούμε πήγαινα κάπου και μου λέγανε «Ελάτε, ελάτε, ελάτε να σας δώσουμε τραπέζι», έλεγα «Όχι ρε παιδιά, κάτσε». Αλλά όταν μου λέγανε ξέρω ‘γω «Είναι ο λογαριασμός 1500 και για εσάς 800», έλεγα “ευχαριστώ”. Εντάξει, δεν είμαι και χαζός».
Θυμάται την πρώτη φορά που του ζήτησαν αυτόγραφο;
«Ναι, το θυμάμαι. Έκανα μια διαδρομή κάθε μέρα και πήγαινα και έπαιρνα ένα γάλα σοκολατούχο και μια τυρόπιτα. Κάθε μέρα όμως το ‘κανα αυτό μόλις ξύπναγα. Μου λένε «Κύριε Γκλέτσο, θέλω αυτόγραφο». Τι; Τι θέλετε; Αυτόγραφο; Από εμένα; Τότε έπαιζα στο «Φάκελος Αμαζόν» με το Μανούσο τον Μανουσάκη, τον αείμνηστο. Ξεκίνησα έτσι. Και όταν εμφανίστηκα δίπλα στη Ρούλα Κορομηλά, έγινε ο μεγάλος χαμός», αφηγείται ο Απόστολος Γκλέτσος.
«Κανείς δεν με είδε ανταγωνιστικά. Κανείς δεν μου έσκαψε τον λάκκο. Κανείς δεν μου έκανε μαχαιριά από πίσω στο θέατρο ποτέ, ούτε στην τηλεόραση. Δεν το έχω πάρει χαμπάρι εγώ αυτό το πράγμα και δεν το έχω μάθει. Εντάξει, στην πολιτική δεν θέλω να συζητήσω γι’ αυτό.
[…] Η μεγαλύτερη παθογένεια είναι ότι η κοινωνία δεν αντιδρά. Έχει ξαναμπεί σε εκείνη τη χειμέρια νάρκη που είχε μπει ξανά όταν έκατσε 400 χρόνια στη σκλαβιά. […] Εγώ είμαι συμβιβασμένος με πολλά πράγματα. Και με το θάνατο και με την αρρώστια», δηλώνει κλείνοντας ο Απόστολος Γκλέτσος.
