Ο Αντώνης Μυριαγκός μίλησε στο ένθετο των «Νέων», «Weekend Πρόσωπα», και τη Διονυσία Μαρίνου, με αφορμή τη συμμετοχή του στη νέα σειρά του MEGA, «Δύο μαύρα πουκάμισα».
Ο ηθοποιός αναφέρθηκε στην ιστορία που μεταφέρεται στη μικρή οθόνη, στον χαρακτήρα του Σήφη που υποδύεται και στη σχέση του με τον Μανούσο. Παράλληλα, εξήγησε πώς προσεγγίζει τον ήρωά του και μίλησε για τις εσωτερικές συγκρούσεις και τις αντιφάσεις που καθορίζουν τη συμπεριφορά του.
-Πείτε μου λίγα λόγια για τη σειρά.
Πρόκειται για μια ιστορία που είναι βασισμένη σ’ ένα αληθινό γεγονός του παρελθόντος. Δύο αδελφικοί φίλοι, ο Μανούσος κι ο Σήφης είναι εκ διαμέτρου αντίθετοι, έχουν μεγαλώσει μαζί αλλά ο καθένας έχει χαράξει τη δική του πορεία. Το γοητευτικό κι αυτό που το κάνει πολύ ιδιαίτερο κι ανθρώπινο είναι ότι αυτοί οι δύο κόσμοι είναι κάπως αλληλένδετοι.
Ο Σήφης, τον οποίο υποδύομαι εγώ, είναι ένας δάσκαλος που έχει κάνει τις σπουδές του, έχει φύγει από το χωριό του κι επιστρέφει μετά τον χαμό της μάνας του για να στηρίξει το σπίτι του. Αυτοί οι δύο φίλοι, κάποια στιγμή μπλέκουν σε περιπέτειες, διότι θα διεκδικήσουν την ίδια γυναίκα. Έχει πολύ ενδιαφέρον η ιστορία κι είμαστε τώρα στη διαδικασία των γυρισμάτων.
-Τον ρόλο του Σήφη πώς τον διαχειρίζεστε;
Διαβάζοντας το σενάριο, μου ήρθαν κάποιες ιδέες εξαρχής. Είχα μια ιδέα για το πώς μπορεί να είναι αυτός ο άνθρωπος. Αλλά επειδή καμιά φορά σε διαψεύδουν οι ιδέες γιατί στην πραγματική συνθήκη που θα γυριστεί η σκηνή, τα δεδομένα πολλές φορές αλλάζουν και θα πρέπει να προσαρμοστείς σε αυτά, τον ρόλο τον χτίζεις λίγο μέρα με τη μέρα. Όσο περισσότερος χρόνος περνάει αρχίζεις και τον οικειοποιείσαι και συμπληρώνεις το παζλ. Ο Σήφης είναι ένας άνθρωπος ο οποίος είναι πιο εσωστρεφής και περισσότερο συσσωρεύει τα συναισθήματά του παρά τα εκδηλώνει.
Δεν είναι τόσο εκδηλωτικός κι αυτή η συσσώρευση και η συστολή πολλές φορές μπορεί να τον οδηγήσουν σε αδιέξοδο. Αυτό είναι μάλλον που προσπαθώ να διαχειριστώ. Είναι ο άνθρωπος που θα κάνει πάντα ένα βήμα πίσω προκειμένου να εξυπηρετηθούν κάποιες προτεραιότητες που έχουν να κάνουν με την οικογένεια και τους φίλους του. Είναι πάντα ένα βήμα πίσω, χωρίς να σημαίνει ότι αυτός ο άνθρωπος δεν προσδοκά, δεν επιθυμεί, δεν έχει ένα αίτημα.
