Μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη έδωσε η Άλκηστις Πρωτοψάλτη, το απόγευμα της Πέμπτης 12 Νοεμβρίου 2026, όταν συνάντησε τη Νάνσυ Ζαμπέτογλου και τον Θανάση Αναγνωστόπουλο στο “Στούντιο στις 3” του ΣΚΑΪ.
Ανάμεσα σε πολλά, δε, η αγαπημένη ερμηνεύτρια μίλησε για τον τρόπο που αντιμετωπίζει διαχρονικά κάθε της συνεργασία αλλά και στην πλέον φορτισμένη συναισθηματικά στιγμή που βίωσε κατά τη διάρκεια βράβευσης της.
Πιο συγκεκριμένα, η Άλκηστις Πρωτοψάλτη εξομολογήθηκε αρχικά πως “σίγουρα μέσα σε μια πορεία συναντάς ανθρώπους – συνεργάτες που χαίρεσαι, χωρίς να ταιριάζεις με όλους. Πάντα όμως στη ζωή μου ήθελα, με όσους συνεργάζομαι, να παίρνω την ψύχα τους. Να τους δίνω και να μου δίνουν το καλύτερο. Έτσι πορεύτηκα”.
“Όταν ήρθα για πρώτη φορά στην Ελλάδα, άνοιξαν την κούκλα μου στο τελωνείο. Μια σκηνή βίαια. Το σύμπαν, όμως, συνωμοτεί. Μετά από 25 χρόνια, με προσκάλεσαν να τραγουδήσω στη βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας που ήταν μια απίστευτη βραδιά. Και, μετά από τη βιβλιοθήκη, τρία τέσσερα χρόνια αργότερα, με φώναξαν στην Αίγυπτο για να μου δώσουν ένα βραβείο για την προσφορά μου στον πολιτισμό της Ελλάδος”.
“Γι’ αυτό πιστεύω ότι το σύμπαν συνωμότησε να σβήσει όλο αυτό που είχε συμβεί. Ήταν μια συγκλονιστική βραδιά. Θυμάμαι ότι είχα ετοιμάσει τον λόγο μου στα αγγλικά, ήμουν τέλεια προετοιμασμένη, ανεβαίνω πάνω και μου δίνουν το βραβείο στην Αλεξάνδρεια”.
“Και είναι αυτό που παθαίνει ένας άνθρωπος από την πολύ συγκίνηση. Σβήνουν όλα. Είναι σαν να κατέβηκε ο διακόπτης και δεν θυμόμουν τι έπρεπε να πω. Έκλαιγα, έκλαιγαν και από κάτω και από την πρεσβεία και κάποιοι φίλοι Έλληνες και το μόνο που ψιθύρισα ήταν… Αλεξάνδρεια σ’ αγαπώ” συμπλήρωσε, επίσης, η Άλκηστις Πρωτοψάλτη στη νέα τηλεοπτική της εμφάνιση στο καθημερινό μαγκαζίνο του ΣΚΑΪ.
