Την τελευταία του πνοή άφησε τα μεσάνυχτα της Δευτέρας ο καταξιωμένος Έλληνας σκηνοθέτης, κινηματογραφιστής και σεναριογράφος, Γιώργος Πανουσόπουλος.
Ο δημοφιλής καλλιτέχνης με τη σημαντική καριέρα στον κινηματογράφο ήταν ο σύζυγος της αγαπημένης ηθοποιού Μπέτυς Λιβανού και πατέρας τριών παιδιών.
Η ΕΡΤ τιμά τη μνήμη του σπουδαίου κινηματογραφιστή, σκηνοθέτη και σεναριογράφου Γιώργου Πανουσόπουλου μέσα από ένα μοναδικό αφιέρωμα στο ERTFLIX και στη διεθνή εκδοχή της ψηφιακής πλατφόρμας.
Από το αφιέρωμα του ERTFLIX ξεχωρίζει το ντοκιμαντέρ «Πέστε, ο πόθος πού φυτρώνει;», το οποίο θα μεταδοθεί και στην ΕΡΤ3 αύριο, Τετάρτη 11 Μαρτίου 2026, στις 24:00, σε Α΄ τηλεοπτική μετάδοση.
Το αφιέρωμα αποτελεί έναν φόρο τιμής στο έργο και στη σημαντική συμβολή του Πανουσόπουλου στον ελληνικό κινηματογράφο.
Αφιέρωμα στο ERTFLIX & στη διεθνή εκδοχή του
«Πέστε, ο πόθος πού φυτρώνει;»
(Και σε Α’ τηλεοπτική μετάδοση την Τετάρτη 11/3, στην ΕΡΤ3)
Ντοκιμαντέρ, παραγωγής 2025
Σκηνοθεσία-σενάριο: Στέργιος Πάσχος
Διάρκεια: 87’
Ο Γιώργος Πανουσόπουλος μιλάει για τον κινηματογράφο, τον έρωτα, τα παιδικά του χρόνια και τον θάνατο, σε μια αφήγηση που αντιπαραβάλλει τον λόγο του με κομμάτια του έργου του έως το 1990. Το ντοκιμαντέρ είναι μια συμπαραγωγή ΕΡΤ.
«Τοπία της Σιωπής: Γιώργος Πανουσόπουλος – Σπαράγματα της Τρίτης Ηλικίας / Places in the Silence : Yorgos Panousopoulos – Moments of the Third Age»
Ντοκιμαντέρ, παραγωγής 2009
Σκηνοθεσία-σενάριο: Ηλίας Γιαννακάκης
Διάρκεια: 52’
Τριάντα χρόνια μετά την ολοκλήρωση της πρώτης μεγάλου μήκους ταινίας του, «Ταξείδι του Μέλιτος», ο Γιώργος Πανουσόπουλος επιστρέφει στα Λουτρά του Καϊάφα, όπου είχαν πραγματοποιηθεί τα γυρίσματα. Το ντοκιμαντέρ παρακολουθεί ένα συναρπαστικό ξετύλιγμα της μνήμης, αξιοποιώντας αποσπάσματα από την ταινία, καθώς επίσης και από ένα σπανιότατο ασπρόμαυρο υλικό αρχείου στο οποίο μιλούν όλοι οι συντελεστές στη διάρκεια των γυρισμάτων της ταινίας.
«Σκιές στο Φως: Γιώργος Πανουσόπουλος
/ Shadows in the Light: Yorgos Panousopoulos»
Ντοκιμαντέρ, παραγωγής 2008
Σκηνοθεσία-σενάριο: Ηλίας Γιαννακάκης
Διάρκεια: 52’
Ο Γιώργος Πανουσόπουλος, προτού αναδειχθεί σ’ έναν από τους κορυφαίους και πιο ιδιαίτερους σκηνοθέτες του ελληνικού κινηματογράφου, είχε υπάρξει ένας πολύ σημαντικός διευθυντής φωτογραφίας. Ήδη από τη δεκαετία του ’60 προχώρησε σε μια σειρά από καινοτομίες, όπως τα αφώτιστα ή καμένα πλάνα και, ασφαλώς, η κάμερα στο χέρι. Μέχρι και στη δεκαετία του ’80 υπέγραψε, ως διευθυντής φωτογραφίας, ορισμένες εμβληματικές ταινίες, σημαντικών Ελλήνων σκηνοθετών.
Κορυφαίες Στιγμές του Ελληνικού Κινηματογράφου – Γιώργος Πανουσόπουλος
Η Μαρία Κατσουνάκη αναφέρεται στις ταινίες του σκηνοθέτη Γιώργου Πανουσόπουλου, υπογραμμίζοντας τον ανθρωποκεντρικό χαρακτήρα των ιστοριών τους, τη ρεαλιστική απεικόνιση καθημερινών ανθρώπων μέσα από τους ήρωές τους, καθώς και τον έντονο ερωτισμό που τις διακρίνει. Παράλληλα, επισημαίνει την πολυπραγμοσύνη του Πανουσόπουλου, ο οποίος, πέρα από σκηνοθέτης, έχει δραστηριοποιηθεί και ως διευθυντής φωτογραφίας, οπερατέρ και παραγωγός, ενώ έχει δημιουργήσει περισσότερα από 1.000 διαφημιστικά σποτ.
Ο ίδιος ο Πανουσόπουλος μιλά και για τις ταινίες των Νίκου ΠεράκηΑΦΙΕΡΩΜΑ και Γιώργου Τσεμπερόπουλου, με τους οποίους συνεργάστηκε πολύ στενά. Όπως εξηγεί, η σχέση τους άντεξε στον χρόνο, καθώς δεν λειτουργούν ανταγωνιστικά μεταξύ τους, αλλά δημιουργούν διαφορετικού τύπου ταινίες. Για τον λόγο αυτόν αισθάνεται ότι οι ταινίες τους είναι και δικές του.
Αναφερόμενος στην πρώτη του ταινία, το «Ταξείδι του μέλιτος» (1979), θυμάται ότι ήταν η μοναδική φορά που δεν ασχολήθηκε ο ίδιος με τη διεύθυνση φωτογραφίας. Όσον αφορά τη μουσική στις ταινίες του, προτιμά να δημιουργείται στο τέλος της διαδικασίας. Δεν τη λαμβάνει υπόψη όταν γράφει το σενάριο – αφού το ολοκληρώσει και το παραδώσει, ζητά από τον μουσικό να συνθέσει τη μουσική και να τη σχολιάσει, όπως εκείνος κρίνει σκόπιμο.
Ποιος ήταν ο Γιώργος Πανουσόπουλος
Ο Γιώργος Πανουσόπουλος γεννήθηκε στην Κηφισιά στις 3 Φεβρουαρίου του 1942 και σπούδασε κινηματογράφο στο εξωτερικό. Άφησε το δικό του αποτύπωμα στον κινηματογράφο, με ταινίες γεμάτες έντονο ερωτισμό, αστική ατμόσφαιρα, χιούμορ αλλά και μια βαθιά ανθρώπινη ματιά στους χαρακτήρες. Αγαπούσε το αστικό αθηναϊκό τοπίο, ένα γνώριμο φυσικό σκηνικό στις ταινίες του, καθώς και το Αιγαίο, αλλά και κάθε γωνιά της ελληνικής επικράτειας που δεν ήξερε να κλαίει.
Το 1979, έκανε θεαματικό ντεμπούτο, με την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του, με τίτλο «Ταξίδι του μέλιτος». Μία ταινία, για την τρίτη ηλικία, μέσα από μία πρωτότυπη δραματική ψυχογραφία, που αποδεικνύει την εξαιρετική γνώση της κινηματογραφικής γλώσσας και της διεύθυνσης ενός συγκινητικού καστ βετεράνων ηθοποιών, από Σταύρο Ξενίδη και Αλέκα Παΐζη, μέχρι Μαλαίνα Ανουσάκη και Κούλη Στολίγα, ενώ πρωταγωνιστικό ρόλο έχει και η αγαπημένη του σύζυγος Μπέτυ Λιβανού. Και βεβαίως, ντυμένη με τις μελαγχολικές μελωδίες του Μάνου Χατζιδάκι.
Το 1981 παρουσίασε το αισθηματικό δράμα «Οι Απέναντι», έναν στοχασμό πάνω στο αστικό τοπίο και την επίδρασή του στα αδιέξοδα της ερωτικής επιθυμίας, με Άρη Ρέτσο και Μπέτυ Λιβανού, στους καλύτερους ρόλους της καριέρας τους, ενώ το 1985 με την διονυσιακή «Μανία» του, έχοντας αναλάβει εκτός από τη σκηνοθεσία και τα καθήκοντα παραγωγού, σεναριογράφου, διευθυντή φωτογραφίας και μοντέρ, συμμετείχε στο φεστιβάλ Βερολίνου.
Το 1988 παρουσίασε την ταινία «Μ’ Αγαπάς» και ήταν υποψήφιος για το Χρυσό Λέοντα στο φεστιβάλ Βενετίας. Έπειτα από 7 χρόνια έβγαλε τη νέα του ταινία, με τίτλο η «Ελεύθερη Κατάδυση», με τους Καρυοφυλλιά Καραμπέτη, Αλέκο Συσσοβίτη και Βαλέρια Χριστοδουλίδου, ενώ το 1991 πειραματίστηκε με φόντο την Αθήνα του Αυγούστου, στο «Μια Μέρα τη Νύχτα».
Το 2004 κι ενώ έχει σκηνοθετήσει την τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας, σκηνοθέτησε την «Τεστοστερόνη» και το 2018 έκλεισε την κινηματογραφική του καριε΄ρα με την κωμωδία «Σ’ Αυτή τη Χώρα Κανείς δεν Ήξερε να Κλαίει».
Είχε συνεργαστεί και με άλλους καταξιωμένους σκηνοθέτες, όπως ο Γιώργος Τσεμπερόπουλος και ο Νίκος Περάκης, με τους οποίους αποτελούσε την τριάδα της «Φιλμικής Εταιρείας», που έφερε κάτι καινούργιο στο ελληνικό σινεμά, από τον χώρο της διαφήμισης. Μία αδελφική φιλία, μία καλλιτεχνική συντροφικότητα, καθώς ανεξάρτητα με το ποιος σκηνοθετούσε, οι άλλοι δυο της παρέας έτρεχαν για να βοηθήσουν σε οτιδήποτε χρειαζόταν μια παραγωγή. Μία τριάδα και μία ψυχή και ένα σώμα.
Άλλωστε, πριν περάσει πίσω από την κάμερα, υπήρξε ένας σπουδαίος διευθυντής φωτογραφίας, αλλά και μοντέρ, παραγωγός και σεναριογράφος. Ως διευθυντής φωτογραφίας είχε συνεργαστεί με τους Θόδωρο Αγγελόπουλο, Παντελή Βούλγαρη, Νίκο Νικολαΐδη, Ανδρέα Θωμόπουλο, Δήμο Θέο.
