Ο στενός συνεργάτης του Γιώργου Μαζωνάκη, Νίκος Μίχαλος, μίλησε στην εκπομπή “Κοινωνία Ώρα MEGA” για την σπουδαιότητα του καλλιτέχνη που “έφυγε” τόσο νέος από τη ζωή σε ηλικία 54 ετών.
Το πρωί της Πέμπτης (10/9), λίγες ώρες μετά τη γνωστοποίηση του θανάτου, ο ίδιος περιγράφει όσα έζησε στο πλευρό του τραγουδιστή.
«Αν είχαμε και το Γιώργο δίπλα, δε θα ήθελε να μιλάμε στενοχωρημένα, γιατί τον ξέρω. Δεν του αρέσαν αυτά», σχολίασε αρχικά ο Νίκος Μίχαλος.
«Εμείς συνεργαστήκαμε φέτος άψογα. Ο Γιώργος δε χρειάζεται να λέμε όλοι τα ίδια, πόσο μοναδικός ήτανε. Και ο λόγος που βγαίνω είναι γιατί πρέπει κάποιες στιγμές, όταν “φεύγουν” κάποιοι άνθρωποι, τουλάχιστον να ακούγονται κάποια πράγματα ωραία. Γιατί ίσως τα χρειάζονται εκεί πάνω ή τουλάχιστον τα χρειάζονται και κάποιοι άλλοι άνθρωποι που μπορεί να μην έχουν καλή εικόνα. Αυτός είναι ο λόγος», συνέχισε.
«Φέτος νομίζω ήταν μια χρονιά μοναδική για όλους μας, γιατί γνωρίσαμε ένα Γιώργο πολύ έτσι ζεστό και πολύ, πολύ θετικός στο να τραγουδήσει για πολλή ώρα, για πολλές μέρες. Εγώ θέλω να καθίσω και να σταθώ στον Γιώργο που μας μίλαγε πολύ έτσι μερικές φορές σαν καθηγητής. Το είχε αυτό ο Γιώργος με τις ατάκες του.
Θα καθίσω στον Γιώργο που μια μέρα του ‘στειλε μια κυρία απ’ τα Γιάννενα ένα μήνυμα ότι θα ήθελε να επικοινωνήσουν για ένα αναπηρικό αμαξίδιο και μας πήρε τηλέφωνο στο γραφείο και μας είπε «Ψάξτε να δείτε αν είναι αλήθεια και αν είναι αλήθεια, σε παρακαλώ Νίκο, στείλε μου, ζήτα το IBAN για να κάνω το transfer».
Στον Γιώργο που κόψαμε πίτα και το φλουρί το πλήρωσε στους υπαλλήλους. Αυτό είναι το βασικό, ο βασικός άξονας που βγήκα σήμερα για να μιλήσω για τον Γιώργο. Γιατί πάρα πολύς κόσμος τον Γιώργο μερικές φορές ξέρεις τον κρίνει κάτι λίγο έντονα», σημειώνει ο κύριος Μίχαλος για τον Γιώργο Μαζωνάκη.
Για τις δύσκολες στιγμές που πέρασε ο τραγουδιστής, ο συνεργάτης του εξομολογήθηκε: «Μερικές φορές, ξέρεις, ήθελε να μιλήσει και παραπάνω. Μια μέρα μου λέει, δεν το ξεχάσω, ήμουνα στο εξωτερικό, μου λέει «Νίκο, δως μου το τηλέφωνο του Χατζηνικολάου», μου λέει, «σε παρακαλώ, θέλω να μιλήσω». Ήταν μια στιγμή που ήθελε να μιλήσει. Την επόμενη μέρα το ξέχασε, το σταμάτησε.
Όλοι μας όταν περνάμε δύσκολες με οικογενειακές υποθέσεις, υπάρχουν κάποιες εντάσεις μέσα σου. Σίγουρα ήταν δεμένος με την οικογένειά του. Νομίζω ότι όλα αυτά συντέλεσαν μερικές φορές στο να νιώθει ο Γιώργος μόνος του χωρίς να το παραδέχεται. Είναι πολύ σημαντικό αυτό το πράγμα. Ακόμα και το σπίτι του, ξέρεις, είναι τεράστιο, αλλά στην ουσία είναι ένας άνθρωπος εκεί.
Χθες όταν με πήραν τηλέφωνο και μου το ‘πε ο αδερφός μου, έγινε κάτι μαγικό μέσα μου, όπου το πίστεψα από το πρώτο δευτερόλεπτο. Δηλαδή δεν το ‘ψαξα πολύ. Ήταν κάτι που δεν ξέρω για ποιο λόγο. Ξέρεις, υπάρχουν στιγμές που σου λέει κάποιος κάτι και το πιστεύεις. Ο Γιώργος ήταν πιεσμένος. Ο Γιώργος ήταν μερικές φορές ξέρεις πολύ θολωμένος με τη δουλειά, κουρασμένος. Μου φάνηκε, διάβασα κάπου ότι «Γιώργο, άντε να ξεκουραστείς». Μερικές φορές ξέρεις υπάρχει αυτό. Γιατί το έχω περάσει και οικογενειακά. Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που “φεύγουν” πολύ ωραία.
Ακόμα και στην τελευταία του εμφάνιση που τρέξαμε στη Θεσσαλονίκη φέτος, ο Γιώργος τελείωσε και έβαλε τα κλάματα. Ξέρεις, δύσκολο ένας καλλιτέχνης επιπέδου Γιώργου να τελειώσει η συναυλία και να κλάψει».
