Δύο χρόνια συμπληρώθηκαν από τον θάνατο του Μίμη Πλέσσα, ενός από τους σημαντικότερους δημιουργούς της ελληνικής μουσικής. Ο σπουδαίος συνθέτης, μαέστρος και πιανίστας έφυγε από τη ζωή στις 4 Οκτωβρίου 2024, λίγες ημέρες πριν συμπληρώσει τα 100 του χρόνια, αφήνοντας πίσω του ένα τεράστιο έργο στο τραγούδι, τον κινηματογράφο, το θέατρο, το ραδιόφωνο και την τηλεόραση.
Ο Μίμης Πλέσσας γεννήθηκε στην Αθήνα στις 12 Οκτωβρίου 1924. Σπούδασε Χημεία στη Φυσικομαθηματική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και συνέχισε τις σπουδές του στις ΗΠΑ, ενώ από νεαρή ηλικία είχε ήδη ξεχωρίσει για το μουσικό του ταλέντο. Υπήρξε σολίστ πιάνου στο Εθνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας και στις αρχές της δεκαετίας του ’50 απέσπασε σημαντικές διακρίσεις στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Από τη δεκαετία του ’50 και μετά ξεκίνησε μία μεγάλη διαδρομή στη σύνθεση, με το έργο του να απλώνεται σε διαφορετικές μορφές τέχνης. Έγραψε μουσική για περισσότερες από 100 κινηματογραφικές ταινίες και δεκάδες θεατρικές παραστάσεις, ενώ συνεργάστηκε με μερικούς από τους σημαντικότερους Έλληνες ερμηνευτές.
Σταθμός στη διαδρομή του υπήρξε ο «Δρόμος», σε στίχους του Λευτέρη Παπαδόπουλου, με βασικό ερμηνευτή τον Γιάννη Πουλόπουλο και τη συμμετοχή της Ρένας Κουμιώτη και της Πόπης Αστεριάδη. Ο δίσκος κυκλοφόρησε το 1969 και έγραψε τη δική του ιστορία στην ελληνική δισκογραφία.
Σημαντικό κεφάλαιο στην πορεία του αποτέλεσε και η τηλεόραση. Από το 1986 έως το 1988 παρουσίαζε μαζί με τον Κώστα Φέρρη και τον Βασίλη Τσιβιλίκα το «Καλλιτεχνικό Καφενείο» της ΕΡΤ, όπου προσωπικότητες από τον χώρο της τέχνης και της κοινωνικής ζωής μοιράζονταν ιστορίες από τη ζωή και την καριέρα τους.
Ο ίδιος ο Μίμης Πλέσσας είχε μιλήσει για τη σχέση του με το θέατρο, τις δυσκολίες που αντιμετώπισε, τις συνεργασίες που γεννήθηκαν μέσα από αυτές, αλλά και την τεράστια επιτυχία του «Καλλιτεχνικού Καφενείου».
Σε απόσπασμα από το Αρχείο της ΕΡΤ είχε δηλώσει: «Όσο για το θέατρο, να μιλήσω για την εποχή που στο εμπορικό θέατρο δεν με θέλαν γιατί νόμιζαν ότι είμαι ο μπαμπάς μου ή για την εποχή που με έκοψαν από κάθε θεατρική δράση γιατί αρνήθηκα να συμπράξω στη δεύτερη Ολυμπιάδα όταν είδα ότι ήταν καπελωμένη από τη χούντα. Απ’ την άλλη όμως μεριά όλα αυτά μου έκαναν καλό, γιατί την ώρα που με έκοβαν εγώ φύτρωνα αλλού. Και έτσι είχα τη χαρά να δουλέψω με τον Δημήτρη τον Ποταμίτη, με τη Μαριέττα τη Ριάλδη και με όλους εκείνους που ήταν η αντίστασης στο θέατρο της εποχής μας. Και μετά να μιλήσουμε για την τηλεόραση. Ένα μόνο σας λέω ότι κάποια στιγμή το “Καλλιτεχνικό Καφενείο” της τηλεόρασης υπήρξε η εκπομπή που έφτασε σε ποσοστά που δεν θα φτάσει ποτέ καμία άλλη».
Στη διάρκεια της μακράς πορείας του ο Μίμης Πλέσσας τιμήθηκε πολλές φορές στην Ελλάδα και στο εξωτερικό για την προσφορά του στον πολιτισμό. Ανάμεσα στις διακρίσεις του ήταν ο Χρυσός Σταυρός του Τάγματος του Φοίνικος, ενώ το 2024 του απονεμήθηκε ο Ανώτερος Ταξιάρχης του Τάγματος της Τιμής.
Ο Μίμης Πλέσσας πέθανε το βράδυ της 4ης Οκτωβρίου 2024, μία εβδομάδα πριν συμπληρώσει έναν αιώνα ζωής. Η πολιτική κηδεία του πραγματοποιήθηκε στις 9 Οκτωβρίου στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών και στη συνέχεια η σορός του αποτεφρώθηκε.
