Σε μια βαθιά συγκινητική εξομολόγηση για τον Δημήτρη Κόκοτα προχώρησε η σύζυγός του, Κατερίνα Πετράκη, το απόγευμα της Τετάρτης 26 Αυγούστου, μία ημέρα μετά την ανακοίνωση του θανάτου του τραγουδιστή.
Μιλώντας τηλεφωνικά στον Νίκο Ευαγγελάτο και το Live News αποκάλυψε ότι ο Δημήτρης Κόκοτας επικοινωνούσε με το περιβάλλον του και μίλησε για τις καθημερινές επισκέψεις της στο νοσοκομείο.
«Απλά ένας κουρασμένος οργανισμός. Και εντάξει, ένα μικρόβιο, το τελευταίο μικρόβιο δεν το νίκησε. Δυστυχώς», ανέφερε αρχικά η Κατερίνα Πετράκη.
«Ο Δημήτρης καταλάβαινε, ένιωθε, είχε συναίσθημα, αντιδρούσε. Δηλαδή εκτελούσε εντολές με όση δύναμη είχε. Καταλάβαινε τι του λέγαμε. Τι του έλεγα, εν πάση περιπτώσει. Του έλεγα να κάνει πράγματα, ό,τι μου ερχόταν σαν ιδέα, να προσπαθήσει να το κάνει. “Πώς παίζεις πιάνο;”. Τα κούνησε τα δάχτυλα. Έκανε την κίνηση κάπως. Ξαναλέω, όσο μπορούσε», είπε.
«Θεωρούσα ότι σιγά σιγά, σιγά σιγά έρχεται κοντά μας. Δεν μπορούσα να το πιστέψω. Θέλω να πω ότι ναι, καταλάβαινα. Δεν έχω άγνοια. Καταλάβαινα ότι είναι μια κατάσταση ριψοκίνδυνη μέσα στην εντατική, αλλά έδινε δύναμη. Αντιμετώπιζε ό,τι και να ερχόταν, το αντιμετώπιζε», εξομολογήθηκε.
Η Κατερίνα Πετράκη αποκάλυψε ακόμη ότι δεν έλειψε ούτε μία ημέρα από το πλευρό του. «Κάθε μέρα. Δεν μπορούσα να διανοηθώ ότι δεν θα είμαι εκεί. Ήταν η μόνη ώρα που μπορούσα να τον δω. Ήταν η μόνη ώρα που ήμουν κοντά του. Και ευτυχώς δεν μου έτυχε κάτι που να μη μου επιτρέψει να πάω μια μέρα. Δηλαδή, ό,τι κι αν είχα, είτε αφορούσε το παιδί είτε αφορούσε υποχρέωση, πήγαινε σε άλλη ώρα, σε άλλη μέρα, αρκεί εγώ εκείνη την ώρα να μπορώ να έχω το επισκεπτήριό μου», δήλωσε.
Και πρόσθεσε: «Δεν ξεπέρασα τις δυνάμεις μου, δεν τις ξεπέρασα. Έκανα αυτό που είναι για μένα αυτονόητο. Για μένα, σαν Κατερίνα. Εγώ θέλω να πω μόνο ένα πράγμα. Για μένα, όταν αγαπάς δεν υπάρχει η λέξη θυσία. Θυσία είναι κάτι που αναγκάζεσαι να κάνεις. Αγαπάς και δίνεις, όπως σου δίνει η δύναμη ό,τι έχεις. Για μένα αυτό είναι η αγάπη».
Πριν ολοκληρωθεί η τηλεφωνική επικοινωνία, η Κατερίνα Πετράκη θέλησε να στείλει ένα τελευταίο μήνυμα για τον άνθρωπο με τον οποίο μοιράστηκε τη ζωή της.
«Αν μπορούμε όλοι να γίνουμε λίγο σαν τον Δημήτρη, να είμαστε ευγενικοί, να χαμογελάμε, να συγχωρούμε και ίσως να μην είμαστε η ζούγκλα που είμαστε αυτή τη στιγμή, δυστυχώς. Λίγο να γίνουμε όλοι σαν τον Δημήτρη. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ», κατέληξε η Κατερίνα Πετράκη.
